Сураи Аль-Анбия Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар хостори бозичае мебудем, Худ онро меофаридем, агар хоста будем.

Аль-Анбия · 17/112

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анбия

لَوْ أَرَدْنَا أَن نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنَاهُ مِن لَّدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ ۝١٧

🔤 Transliteration

Law aradnaaa an nattakhiza lahwal lat takhaznaahu mil ladunnaaa in kunnaa faa`ileen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар хостори бозичае мебудем, Худ онро меофаридем, агар хоста будем.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

Лаҳв: дар ин ҷо ба маънои фарзанд ё ҳамсар (завҷа) омадааст, ки он чизест, ки инсон бо он дилхушӣ мекунад.
Ладунно: аз ҷониби Мо, аз назди Мо.
Фоилин: анҷомдиҳандагон, коркунандагон.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол дар ин оят мефармояд, ки агар Мо мехост, ки барои Худ фарзанд ё ҳамсар бигирем — ки инҳо аз умури лаҳву бозичаанд ва ба зоти поки Мо намебоянд — он гоҳ онро аз назди Худ мегирифтем, на аз миёни шумо одамон. Зеро фарзанду ҳамсари кас дар назди худи ӯ будаанд, на дар назди дигарон. Аммо Мо ҳаргиз чунин корро накардаем ва намекунем, чунки ин кор ба зоти поки Мо нисбат додан муҳол аст. Худованд аз фарзанд ва ҳамсар пок ва беэҳтиёҷ аст. Ӯ ягона ва беҳамтост ва ба ҳеҷ чиз эҳтиёҷ надорад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят покии зоти Худовандро аз ҳар гуна нуқсон ва камбудиро собит мекунад, ки Ӯ фарзанд ва ҳамсар надорад.
Мусулмон бояд эътиқод дошта бошад, ки Худованд ягона ва беэҳтиёҷ аст ва ба касе ё чизе монанд нест.
Ин оят далели равшани ягонагии Худованд ва бузургии Ӯст, ки дили инсонро ба имон ва тавҳид устувортар мегардонад.
Фаҳмидани ин оят ба мусулмон кӯмак мекунад, ки Худованди худро дуруст бишиносад ва аз ҳар гуна ботил ва хурофот дур бошад.
Ин оят моро ба сӯи андеша ва тафаккур дар бораи сифатҳои Худованд ҳидоят мекунад ва муҳаббати моро ба Ӯ зиёд мегардонад.

📜 Оят 15-19 — Сураи Аль-Анбия

15فَمَا زَالَت تِّلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّىٰ جَعَلْنَاهُمْ حَصِيدًا خَامِدِينَ

Ва ҳамеша суханашон ин буд, то ҳамаро чун кишти даравида ва оташи хомӯшгашта гардонидем.

16وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ

Мо ин осмону замин ва он чиро миёни он дӯст, ба бозича наофаридаем.

17لَوْ أَرَدْنَا أَن نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنَاهُ مِن لَّدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ

Агар хостори бозичае мебудем, Худ онро меофаридем, агар хоста будем.

18بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ ۚ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ

Балки ҳақро бар сари ботил мезанем, то онро дар ҳам кӯбад ва ботил нобудшаванда аст. Ва вой бар шумо аз он чӣ ба Худо сифат медиҳед.

19وَلَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَمَنْ عِندَهُ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ

Аз они Ӯст ҳар кӣ дар осмонҳову замин аст. Ва онон, ки дар назди Ӯ ҳастанд, аз ибодаташ ба такаббур сар наметобанд ва хаста намешаванд,

← Оят 16 📖 Аль-Анбия Оят 18 →

Аль-АнбияФеҳристи Қуръон

112Оят

MeccanRevelation

17Оят

Тарҷума — Аль-Анбия 17

Сураи Аль-Анбия Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар хостори бозичае мебудем, Худ онро меофаридем, агар хоста будем.

Сураи Оят 17/112 — Сураи Аль-Анбия الأنبياء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анбия Гӯш кун, Сураи Аль-Анбия Тарҷума, Сураи Аль-Анбия mp3, Сураи Аль-Анбия pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.