Surah Al-Anbiya — Aya 17

Ma'anar Kalmomi:

• لَهْوًا: A nan ana nufin ɗa ko mace (abin shaƙatawa da shi).
• مِن لَّدُنَّا: Daga gunmu, wato daga abin da muke da shi na halitta.
• إِن كُنَّا فَاعِلِينَ: Idan da muna son yin hakan ne (amma ba mu yi ba, saboda ba ya dace da mu ba).

Tafsirin Ayar:

Idan da Mun so mu ɗauki abin shaƙatawa (kamar ɗa ko mace), da Mun ɗauke shi daga gunMu, ba daga gunku ba. Amma ba Mu yi hakan ba, domin hakan ba ya dace da girmanMu ba. Allah Madaukaki ba Ya buƙatar ɗa ko abokin tarayya, kuma ba shi yiwuwa a gare Shi, domin dukan halitta nasa ne, kuma ba shi da misali ko kwatankwacinsa. Wannan magana ce ta karyata waɗanda suke cewa Mala'iku 'ya'yan Allah ne, ko kuma suke danganta masa abokin tarayya.

Fa'idodin Darasi:

1. Tsarkin Allah daga kowace ajizanci, kamar buƙatar ɗa ko mace, wanda ya nuna cewa Shi kaɗai ne Mai buƙata ba ya buƙatar kowa.
2. Karyata akidar shirka da kuma tunanin cewa Allah yana da abokin tarayya ko ɗa, wanda ya sabawa girman Allah.
3. Imani da cewa dukan halitta mallakar Allah ne, kuma ba ya buƙatar taimako ko abin da zai cika masa buƙata.
4. Ƙarfafa wa Musulmi gaskatawa da tauhidi, da kuma nisantar duk wani tunani da zai rage girman Allah, domin hakan shine tushen imani mai inganci.