Surja El-Enbija — Ajet 64

Kuptimet e fjalëve:

• فَرَجَعُوا إِلَى أَنْفُسِهِمْ: U kthyen te mendja dhe arsyeja e tyre, u menduan thellë.
• الظَّالِمُونَ: Ata që i bëjnë padrejtësi vetes së tyre duke adhuruar atë që nuk meriton adhurim.

Tefsiri i ajetit:

Pasi Ibrahimi a.s. i qortoi ata për adhurimin e idhujve dhe u tregoi dobësinë e tyre, duke i thyer ata, populli u kthye te mendja dhe arsyeja e tyre, duke u ndalur për të menduar thellë. Ata iu drejtuan njëri-tjetrit dhe thanë: "Me të vërtetë, ju jeni padrejtës ndaj vetes suaj" – sepse adhuronin idhuj që nuk flasin, nuk dëgjojnë, nuk sjellin dobi e as dëm. Ata e pranuan gabimin e tyre, duke e ditur se adhurimi i tyre ishte padrejtësi dhe injorancë e madhe, sepse i lënin adhurimin e Allahut që i krijoi dhe iu drejtoheshin krijesave të vdekura prej guri.

Përfitimet nga ajeti:

1. Nxiten njeriu që të kthehet te mendja dhe arsyeja e tij kur sheh gabime, sepse mendimi i shëndoshë e çon te e vërteta.
2. Pranimi i gabimit dhe kthimi te e vërteta është shenjë e mençurisë dhe e sinqeritetit, edhe nëse kjo ndodh pas një gabimi të madh.
3. Adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është padrejtësi ndaj vetes, sepse njeriu e humb shpirtin e tij dhe e largon veten nga rruga e drejtë.
4. Ky ajet tregon fuqinë e argumentit logjik në Islam – feja jonë i fton njerëzit të mendojnë dhe të arsyetojnë, jo të ndjekin verbërisht traditat e gabuara.