Surah Al-Anbiya — Aya 64

Ma’anonin Kalmomi:

• فَرَجَعُوا إِلَىٰ أَنفُسِهِمْ: Wato suka koma ga tunaninsu, suka yi zurfin bincike a cikin zukatansu da hankalinsu.
• الظَّالِمُونَ: Masu zalunci, waɗanda suka sanya abu a wurin da bai dace ba, wato suka bauta wa wanda bai cancanci bauta ba.

Fassarar Aya:

A cikin wannan aya mai girma, Allah yana ba mu labarin mutanen da suka bauta wa gumaka, inda suka fuskanci hujja mai ƙarfi daga Annabi Ibrahim (lafiyar Allah ta tabbata a gare shi), wanda ya karya gumakansu, sai suka koma ga tunanin kansu, suka farka daga sumewar jahilcinsu. Suka koma ga hankalinsu da tunaninsu mai zurfi, suka fara yin tambayoyi a cikin ransu: Shin waɗannan gumaka da muke bauta wa, suna iya amsa mana? Suna iya taimaka mana? Suna iya cutar da mu? A lokacin ne suka gane cewa gumakan ba su da wani amfani ko cutarwa, ba su iya magana ko tsaro kansu. Sai suka ce wa junansu: "Lalle ne ku, ku ne masu zalunci" — wato ku da kuka bauta wa waɗannan abubuwan da ba su iya komai, ku ne kuka zalunci kanku da kuka karkata daga gaskiya, kuma kuka bauta wa waɗanda ba su cancanci bauta ba. Wannan shi ne yadda suka shaida wa kansu da zalunci da shirka, bayan da suka farka daga rudin da suke ciki.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan aya tana nuna mana cewa hankali mai tsabta, idan mutum ya yi amfani da shi yadda ya kamata, zai kai shi ga gaskiya, domin waɗannan mutane da suka koma ga tunaninsu, sun gane rashin amfanin gumakansu.
2. Aya tana koyar da mu cewa zalunci mafi girma shi ne shirka da Allah, wato bauta wa wanin Allah, domin wanda ya aikata haka ya zalunci kansa da ya zalunci haƙƙin Allah na bauta.
3. A cikin aya akwai ƙarfafawa ga masu kira zuwa ga Allah cewa su yi amfani da hujjoji masu ƙarfi da tambayoyi masu wayo don farkar da al'umma daga sumewar jahilci, kamar yadda Annabi Ibrahim ya yi.
4. Tana nuna cewa gaskiya tana da ƙarfi a cikin zuciyar ɗan adam, kuma duk da yawan shirka da jahilci, idan mutum ya yi tunani mai zurfi, zai iya komawa ga gaskiya.