සූරා අල්-අම්බියා — ආයාත් 64

වචන අර්ථ:

• فَرَجَعُوا – ඔවුහු ආපසු හැරුණෝය (තම සිතුකිලි වෙත)
• إِلَىٰ أَنفُسِهِمْ – තම අභ්‍යන්තරය දෙසට (සිතා බැලීමට)
• الظَّالِمُونَ – අපරාධකරුවෝ (සීමාව ඉක්මවූවෝ)

අර්ථ විවරණය:

ඉබ්රාහීම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) නබිවරයා ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන දෙවියා හැර අනෙක් පිළිම කැබලි කළ විට, ජනයා ආපසු පැමිණ එය දැක කෝපයට පත් වූහ. ඔවුහු ඉබ්රාහීම්ට චෝදනා කළහ. එවිට ඉබ්රාහීම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) මෙසේ පැවසීය: “එය කළේ මෙම ලොකු පිළිමයයි. ඔවුන්ට කතා කළ හැකි නම් ඔවුන්ගෙන් විමසන්න.”

මෙම පිළිතුරෙන් පසු ඔවුහු තම අභ්‍යන්තරය දෙසට හැරී, සිතා බැලූහ. ඔවුන්ගේ හෘද සාක්ෂිය අවදි විය. ඔවුන් තුළම මෙසේ කියා ගත්හ: “සැබැවින්ම ඔබමය අපරාධකරුවෝ.” මන්ද යත්, කතා කිරීමට, උදව් කිරීමට, හානියක් හෝ ප්‍රයෝජනයක් කිරීමට නොහැකි ගල් පිළිමවලට නමස්කාර කිරීම ඉමහත් අපරාධයක් බව ඔවුන්ට වැටහුණි. ඔවුන් තමන්ම තමන්ට චෝදනා කර ගත්තේ, තමන් අඥාන ලෙස මෙම පිළිම නමස්කාර කරමින් සිටින බවට ප්‍රකාශ කරමිනි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. සත්‍යය ඉදිරිපත් කළ විට, එය අසන ඕනෑම අයෙකුගේ හෘද සාක්ෂිය අවදි වී සත්‍යය පිළිගැනීමට සූදානම් වේ. එබැවින් සත්‍යය පැවසීමට කිසි විටෙකත් පසුබට නොවිය යුතුය.
2. තම වැරදි තේරුම් ගෙන ඒවා පිළිගැනීම ධෛර්යයේ ලකුණකි. ඔවුන් තම වැරදි පිළිගත්තේ ලැජ්ජාවට පත්වීමෙනි.
3. අන්ධ අනුගමනය සහ පරම්පරාගත සිරිත් විරිත් අන්ධකාරයට මග පාදයි. තර්කය සහ බුද්ධිය භාවිතා කර සත්‍යය සොයා බැලිය යුතුය.
4. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීම මහා අපරාධයක් වන අතර, එය මනුෂ්‍යයාට අවමානයක් ගෙන දෙයි. මන්ද යත්, ඔහු තමාට වඩා පහත් දෙයකට හිස නමයි.
5. ඉස්ලාමය තර්කය සහ බුද්ධියට ඉහළ වටිනාකමක් ලබා දෙයි. එය මනුෂ්‍යයාට අවබෝධයෙන් යුතුව සත්‍යය සොයා බැලීමට ආරාධනා කරයි.