سورت انبياء — آیت 66

(۱) د کلمو معنا:

• "مِن دُونِ اللَّهِ": له الله پرته، یعنې له الله پرته نور معبودان.
• "مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْئًا": هغه څه چې تاسو ته هېڅ ګټه نه دررسوي.
• "وَلَا يَضُرُّكُمْ": او هغه څه چې تاسو ته هېڅ ضرر هم نه شي رسولی.

(۲) د آیت تفسیر:

حضرت ابراهيم عليه السلام خپل قوم ته وويل: آيا تاسو له الله پرته داسې معبودان عبادت کوئ چې نه تاسو ته څه ګټه دررسوي که تاسو يې عبادت وکړئ، او نه تاسو ته څه ضرر دررسوي که تاسو يې عبادت پرېږدئ؟ دا بتان نه د ځان لپاره ګټه جلبولی شي او نه ضرر لرې کولی شي، نو څنګه تاسو داسې بېوسه شيان د خدای په ځای عبادت کوئ؟ ابراهيم عليه السلام د دوی د دې کار په اړه سخت تعجب او انکار څرګند کړ، ځکه چې عقل او منطق دا نه مني چې انسان داسې شيان عبادت کړي چې هېڅ واک او قدرت نه لري.

(۳) دعوتي اړخ:

ای مسلمانانو! وګورئ چې حضرت ابراهيم عليه السلام څنګه د خپل قوم د باطل معبودانو بېوسي ښکاره کړه. هغه دوی ته وويل: تاسو داسې شيانو ته عبادت کوئ چې نه درته ګټه رسولی شي او نه ضرر! نو تاسو ولې هغه ذات ته عبادت نه کوئ چې ټول خیر او برکت په لاس کې لري؟ الله تعالی هغه ذات دی چې ستاسو ټولې اړتیاوې پوره کوي، ستاسو دعاګانې اوري، او ستاسو په مصيبتونو کې ستاسو مدد کوي. نو عقل او هوښيارتيا دا غواړي چې انسان يوازې د الله عبادت وکړي، ځکه چې هغه یوازینی ذات دی چې حقيقي ګټه او ضرر د هغه په لاس کې دی. له الله پرته هر څه چې عبادت کيږي، هغه بېوسه او عاجز دي. نو راځئ چې خپل عبادت يوازې الله ته وړاندې کړو، ځکه چې دا د نجات او برياليتوب لار ده.