Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 66

Macnaha Erayada:

• Afata'buduuna: Ma waxaad caabudaysaan.
• Min duuni Allaah: Wax Eebe ka soo hadhay.
• Maa laa yanfa'ukum shay'an: Wax aan idiin anfici karin waxba.
• Walaa yadurrukum: Aan idiin dhibi karin.

Tafsiirka:

Nabi Ibraahim aleyhi salaam ayaa qoomkiisii ugala hadlay si ay u fahmaan caqli xumadooda, isagoo ku dhihi: Ma waxaad caabudaysaan, Eebe ka sokow, wax aan idin anfici karin haddaad caabuddaan, oo aan waxba idin dhibi karin haddaad ka tagtaan caabudiddiisa? Sanamyadan aad caabudaysaan waxba kama taraan, mana waxba idin dhibaan; waxayna ka cajisan inay naftooda difaacaan ama khayr soo jiitaan. Haddaba sidee bay caqli ku tahay inaad caabuddaan wax aan waxba tarin oo aan waxba dhibin? Eebbe ayaa uun ah kan wax tar iyo wax dhibba gacantiisa ku jira, isaga ayaa nafta iyo waxa ka sokowba uun abuuray. Ibraahim wuxuu uga digayaa inay caabudaan wax aan waxba ahayn, isagoo raba inay fahmaan in caabudidda ay u qalanto Eebe kaliya oo wax walba leh.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Caabudidda waxaan Eebe ahayn waa caqli xumo iyo baadil, maxaa yeelay waxa la caabudaa waa inuu wax tar iyo wax dhib karo, Eebe kaliya ayaa taas leh.
2. Ninka xaqa qaba waa inuu si geesinimo ah u sheego xaqa, xitaa haddii ay dadku ku caasiyaan, siduu Nabi Ibraahim u yidhi.
3. Aayaddu waxay ku boorrinaysaa dadka inay tashadaan caqligooda ka hor inta aynaan caabudin wax, isla markaana ay gartaan in Eebe uun yahay mid u qalma caabudidda.
4. Waxay na tusinaysaa in sanamyada iyo waxa la caabudo ee Eebe ka sokow ayna waxba tarin, sidaas darteed waa in laga fogaadaa oo kaliya Eebe loo cibaadeystaa.