Sura Al-Anbija — Werset 66

Znaczenie słów:

• Afata'budūn — czy więc czcicie?
• Min dūni Allāh — poza Allahem, oprócz Boga.
• Mā lā yanfa'ukum shay'an — to, co w żaden sposób nie przynosi wam korzyści.
• Wa lā yadurrukum — i nie wyrządza wam szkody.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ibrahim (pokój z nim), zwracając się do swojego ludu z wyrzutem i zdumieniem, powiedział: „Czy naprawdę czcicie, poza Allahem, posągi i bożki, które nie są w stanie przynieść wam żadnej korzyści, gdy je czcicie, ani wyrządzić wam żadnej szkody, gdy zaprzestaniecie ich czci? Są one całkowicie bezsilne — nie potrafią obronić samych siebie, ani przyciągnąć dobra dla siebie, ani oddalić zła od was. Jak możecie być tak nierozsądni, że wybieracie sobie bogów, którzy nie mają żadnej mocy, i porzucacie czci Allaha, który jest Stwórcą i Władcą wszystkiego, który daje życie i śmierć, który obdarza i pozbawia?” Ibrahim chciał w ten sposób obnażyć ich ślepą wiarę i skłonić ich do zastanowienia się nad tym, jak nielogiczne i bezpodstawne jest ich postępowanie.

Korzyści płynące z wersetu:

• Człowiek powinien kierować swoją cześć i uwielbienie wyłącznie do Allaha, który jest jedynym prawdziwym Bogiem, zdolnym do przynoszenia korzyści i oddalania szkody.
• Rozum i logika prowadzą do uznania jedności Boga (tawhid) i odrzucenia bałwochwalstwa, ponieważ tylko Allah zasługuje na cześć.
• Werset uczy nas, że warto zadawać sobie pytania o sens naszych praktyk religijnych i nie podążać ślepo za tradycją przodków, jeśli jest ona sprzeczna z prawdą.
• Prawdziwy monoteizm daje człowiekowi wolność od fałszywych bożków i uwalnia go od lęku przed stworzeniami, które nie mają żadnej mocy.