Аль-Анбия сүресі — Аят 66

1. Сөздердің мағынасы:

• أَفَتَعْبُدُونَ — «Сонда сендер құлшылық етесіңдер ме?» дегенді білдіреді, яғни таңдану және мойындамау мағынасында.
• مِن دُونِ اللَّهِ — «Аллаһтан басқа» деген мағынада, яғни Аллаһты қойып, басқа нәрселерге бағыну.
• مَا لَا يَنفَعُكُمْ شَيْئًا — «Сендерге ешбір пайда келтіре алмайтын нәрселер» дегенді білдіреді.
• وَلَا يَضُرُّكُمْ — «және сендерге зиян да келтіре алмайтын» деген мағынада.

1. Аяттың тәпсірі:

Ибраһим (ғ.с.) өз халқына қарата айтты: «Сендер Аллаһты тастап, өздеріңе ешқандай пайда да, зиян да келтіре алмайтын нәрселерге құлшылық етесіңдер ме?» Ол бұл сөздерімен олардың ісінің дұрыс еместігін көрсетіп, ойлануға шақырды. Себебі бұл пұттар өздеріне де, басқаларға да пайда не зиян келтіруге қабілетсіз. Оларға құлшылық ету — ақылға сыймайтын, пайдасыз әрекет. Ибраһим (ғ.с.) осылайша олардың надандығын әшкерелеп, шынайы Құдайға ғана бағыну керектігін ұғындырды.

1. Аяттан алынатын пайдалы қорытындылар:

• Бұл аят адамды ойлануға, өз істерінің мәнісін түсінуге шақырады. Пайдасыз нәрселерге бағынудан сақтандырады.
• Шынайы сенім — тек Аллаһқа ғана құлшылық етуді талап етеді. Ол ғана пайда да, зиян да келтіруге қабілетті.
• Ақыл мен парасат — иманның негізі. Адам баласы ақылын іске қосып, ненің шынайы, ненің жалған екенін ажырата білуі керек.
• Ислам — адамды адасушылықтан құтқарып, шынайы бақытқа жетелейтін дін. Ол ақылға сай, жүрекке жайлы, әрі адамзаттың игілігіне бағытталған.