سوره انبیا — آیه 76

معانی کلمات:

• نادی: دعا کرد، ندا داد.
• من قبل: پیش از این، پیش از ابراهیم و لوط (علیهمالسلام).
• استجبنا: دعای او را پذیرفتیم و اجابت کردیم.
• فنجیناه: پس او را نجات دادیم.
• أهله: خانواده و پیروان مؤمنش.
• الکرب العظیم: اندوه و گرفتاری بزرگ (طوفان و تکذیب قومش).

تفسیر آیه:

ای پیامبر، یاد کن داستان نوح را هنگامی که پیش از ابراهیم و لوط، پروردگار خود را ندا داد و بر قومش که او را تکذیب کرده بودند، نفرین کرد و از خداوند یاری خواست. ما دعای او را اجابت کردیم و او و خانواده و مؤمنان همراه او را از آن اندوه و گرفتاری بزرگ، یعنی طوفان و غرق شدن و آزار و تکذیب قومش، نجات دادیم. این نجات، نشانهای از لطف و قدرت خداوند نسبت به بندگان صالح و شکیبای اوست.

فواید و پیامهای آیه:

• اهمیت دعا: دعا وسیلهای برای ارتباط با خداوند است و او بندگان خود را که با اخلاص او را میخوانند، اجابت میکند.
• پاداش صبر: نوح (علیهالسلام) سالها صبر کرد و دعای او سرانجام مستجاب شد؛ پس مؤمنان باید در سختیها صبور باشند و از رحمت خدا ناامید نشوند.
• نجات مؤمنان: خداوند همیشه بندگان مؤمن و همراهان پیامبران را از گرفتاریها نجات میدهد و این نشانهی محبت او به بندگان صالح است.
• امید به آینده: این آیه به مسلمانان امید میدهد که حتی در سختترین شرایط، اگر به خدا پناه ببرند و دعا کنند، او راه نجاتی برایشان فراهم میکند.