سوره انبیا — آیه 75

معانی کلمات:

• رحمتنا: بخشایش و لطف ویژهٔ الهی که شامل حال بندگان صالح میشود.
• الصالحین: کسانی که اعمالشان درست و مطابق با فرمانهای خداوند است و در راه بندگی او گام برمیدارند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیهٔ شریفه، سرگذشت حضرت لوط (علیهالسلام) را پس از نجات از عذاب الهی که بر قوم گناهکارش نازل شد، بیان میکند. خداوند او را در رحمت گستردهٔ خود جای داد و از آن عذاب سختی که قومش را فرا گرفت، رهایی بخشید. این نجات و رحمت، پاداشی بود برای ایمان و تقوای او. سپس دلیل این لطف ویژه را چنین بیان میکند که او از زمرهٔ صالحان بود؛ یعنی کسانی که در برابر فرمانهای خدا تسلیماند، به دستورات او عمل میکنند و از آنچه نهی کرده، دوری میگزینند. این مقام والا، نتیجهٔ سالها صبر، استقامت و بندگی خالصانهٔ او در برابر قومی بود که او را تکذیب میکردند و به او آزار میرساندند.

فواید و پیامهای آیه:

• رحمت خداوند شامل حال کسانی میشود که در مسیر صلاح و بندگی قدم برمیدارند؛ هرچند در میان جامعهای فاسد و گمراه زندگی کنند.
• نجات از بلاها و گرفتاریها، نتیجهٔ ایمان و عمل صالح است و خداوند هرگز بندگان مخلص خود را فراموش نمیکند.
• صالحان کسانی هستند که هم در ظاهر و هم در باطن، تسلیم فرمان خداوند هستند و همین ویژگی، آنها را شایستهٔ رحمت خاص الهی میسازد.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر فساد و گناه جامعه، نباید تسلیم شویم؛ بلکه با حفظ ایمان و تقوا، میتوانیم از رحمت و نجات الهی بهرهمند شویم.