Sure Enbiyâ — Ayet 76

Kelime Anlamları:

• Nûh: İkinci büyük peygamber, Hz. Âdem'den sonra gönderilen ilk resûl.
• Nâdâ: Dua etti, yalvardı, çağırdı.
• Min kabl: Daha önce, yani İbrahim ve Lût'tan önce.
• Festecebnâ: Duasını kabul ettik, icabet ettik.
• Necceynâ: Kurtardık, felâketten halâs ettik.
• Ehl: Ailesi, ev halkı (iman edenler).
• Kerbil azîm: Büyük sıkıntı, büyük üzüntü, boğulma ve kavminin yalanlaması gibi ağır belâ.

Tefsir:

Ey Resûlüm! Sen kavminin eziyetleri karşısında bunalmışken, senden önce nice peygamberler aynı sıkıntılardan geçti. İşte onlardan biri de Hz. Nûh'tur. Onu da hatırla ve teselli bul! O, senden ve İbrahim ile Lût'tan önce kavmine gönderilmişti. Kavmi putlara tapıyor, zulüm ve azgınlıkta sınır tanımıyordu. Nûh (a.s.) yıllarca sabırla tebliğ etti, gece gündüz gizli açık onları imana çağırdı. Fakat kavmi inadında diretince, o da Rabbine yönelip içten bir yakarışla dua etti, kâfirlere karşı yardım istedi.

Yüce Allah, bu samimi duayı kabul buyurdu. Onu ve iman eden ailesini, kavminin yalanlamasından ve tufanın boğucu azabından kurtardı. O "büyük sıkıntı", hem kavminin inatçı düşmanlığı hem de azgın bir toplumun içinde yalnız kalmanın verdiği derin üzüntü idi. Allah, kulunun duasını işitti, onu ve beraberindeki müminleri o korkunç günün şerrinden emin kıldı.

Bu kıssada bizim için ne büyük dersler var! Nice peygamberler zorluklar içinde kıvranmış, fakat Allah'a olan güvenlerini asla yitirmemişlerdir. Duâ, müminin en güçlü silâhıdır. Sıkıntı ne kadar büyük olursa olsun, Allah'ın kurtuluş kapısı her zaman açıktır. Yeter ki kul, Nûh (a.s.) gibi ihlasla yalvarsın, sabırla beklesin. Allah, kendisine sığınan kullarını asla yüzüstü bırakmaz. O, duaları işiten, kurtaran ve merhamet edenlerin en hayırlısıdır. Bu sebeple biz de her zorlukta Rabbimize yönelmeli, O'ndan yardım dilemeli ve asla ümidimizi kesmemeliyiz. Çünkü Allah'ın yardımı, sabır ve duanın ardından mutlaka gelir.