Sura Al-Anbija — Werset 81

Znaczenie słów:

• عَاصِفَةً – silnie wiejący, porywisty wiatr.
• تَجْرِي بِأَمْرِهِ – płynie i porusza się na jego rozkaz.
• الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا – ziemia błogosławiona, czyli obszar Syrii (Asz-Szam), a zwłaszcza rejon Bajt al-Makdis (Jerozolimy).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Bóg Wszechmogący wspomina w tym wersecie kolejny z cudownych darów, jakie obdarzył Swojego proroka Sulajmana (Salomona) – pokój z nim. Otóż Bóg podporządkował mu wiatr, który był gwałtowny i silny, a mimo to płynął na jego rozkaz tam, dokąd on chciał. Wiatr niósł Sulajmana i tych, którzy mu towarzyszyli, do ziemi błogosławionej – do Syrii (Asz-Szam), w której Bóg umieścił liczne dobra i błogosławieństwa, a także posłał wielu proroków. Bóg podkreśla, że Jego wiedza obejmuje wszystko – nic nie jest przed Nim ukryte, a On doskonale wie, co jest właściwe i mądre w każdym stworzeniu i zarządzaniu sprawami.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Potęga Boga i Jego panowanie nad przyrodą – wiatr, który bywa niszczycielski i nieokiełznany, na rozkaz Boga stał się posłusznym środkiem transportu dla Jego proroka. To uczy nas, że wszystko w tym wszechświecie podlega woli Boga i nie ma żadnej siły, która mogłaby się sprzeciwić Jego rozkazowi.
2. Zaszczyt proroctwa i cudów – Bóg wspierał Swoich proroków cudami, aby potwierdzić ich prawdziwość i ułatwić im misję. Dla Sulajmana było to podporządkowanie wiatru, co pokazuje, że Bóg daje Swoim wybranym sługom to, co służy dobru ludzi i szerzeniu sprawiedliwości.
3. Błogosławieństwo ziemi – werset wskazuje na szczególne znaczenie ziemi Szam (Syria, Palestyna), która została obdarzona błogosławieństwem. To zachęca nas do szacunku dla miejsc świętych i do refleksji nad tym, że błogosławieństwo nie polega jedynie na bogactwie materialnym, ale przede wszystkim na obecności proroków i wartościach duchowych.
4. Wszechwiedza Boga – zakończenie wersetu przypomina nam, że Bóg wie wszystko, co dzieje się w Jego królestwie. Ta świadomość powinna napełniać nas spokojem i ufnością, że Bóg zawsze wybiera to, co dla nas najlepsze, nawet jeśli nie zawsze to rozumiemy.
5. Pokora i wdzięczność – kiedy patrzymy na te wielkie łaski, które Bóg okazał Swoim prorokom, uczymy się pokory i wdzięczności za to, co sami otrzymujemy. Wystarczy spojrzeć na otaczający nas świat, aby dostrzec nieskończoną mądrość i miłosierdzie Stwórcy.