سوره انبیا — آیه 81

معانی کلمات:

• عاصفة: بادِ تند و شدید که با سرعت و قدرت میوزد.
• تَجْرِی: جریان مییابد و حرکت میکند.
• الأرض التی بارکنا فیها: سرزمینی که در آن برکت نهادیم؛ منظور سرزمین شام (فلسطین و نواحی آن) است که مرکز برکات دینی و دنیوی بود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه یکی از نعمتهای بزرگ خود به حضرت سلیمان علیهالسلام را یادآوری میکند: بادِ تند و سخت را برای او مسخّر و رام گردانیدیم؛ بادی که به فرمان او و با ارادهاش حرکت میکرد و او را به همراه هر که میخواست به سرزمینی که در آن برکت نهادهایم، یعنی سرزمین شام و بیتالمقدس، میرساند. این سرزمین به سبب بعثت انبیای بسیاری و خیرات فراوانی که در آن قرار دادیم، مبارک و پربرکت بود. و ما به همه چیز دانا بودیم و از هیچ امری پنهان و پوشیده نبودیم؛ از اینرو سلیمان را بر این قدرت و تسخیر توانا ساختیم و تدبیر ما بر اساس حکمت کامل بود.

فواید و درسهای آیه:

• خداوند به بندگان شایسته خود قدرت و امکانات عظیمی عطا میکند و آنها را در مسیر خیر و بندگی به کار میگیرد؛ پس انسان باید از نعمتهای الهی در راه رضای او استفاده کند.
• تسخیر طبیعت برای اولیای خدا نشانهای از عظمت پروردگار است و به ما میآموزد که خداوند بر همه چیز تواناست و هیچ چیزی از علم و قدرت او خارج نیست.
• برکت واقعی در سرزمینها و زندگیها به خاطر حضور انبیا و ارزشهای الهی است؛ پس باید به دنبال برکت در ایمان و عمل صالح باشیم.
• علم بیپایان خداوند به همه امور، ما را به توکل بر او و اطاعت از فرمانش ترغیب میکند، زیرا او بهترین تدبیرکننده است.