Surah Al-Anbiya — Ayat 88

Makna Perkataan:

• *Al-Gham* (الْغَمِّ): kesedihan yang amat sangat, kesusahan, dan kepedihan yang menimpa hati.
• *Nunji* (نُنجِي): Kami selamatkan dan lepaskan daripada kebinasaan.

Tafsir Ayat:

Allah Subhanahu wa Ta'ala memperkenankan doa Nabi Yunus 'alaihissalam ketika beliau berseru di dalam kegelapan yang bertindih-tindih — kegelapan malam, kegelapan lautan, dan kegelapan perut ikan paus. Allah mengeluarkannya daripada kesedihan yang amat berat itu, menyelamatkannya daripada kebinasaan, dan mengembalikannya ke daratan dalam keadaan sihat walafiat. Ini adalah bukti kasih sayang Allah terhadap hamba-Nya yang berdoa dengan penuh keikhlasan dan kebergantungan kepada-Nya.

Allah kemudian menegaskan satu janji yang amat besar: bahawa sesiapa sahaja daripada kalangan orang-orang yang beriman — iaitu mereka yang membenarkan Allah dan rasul-Nya serta mengamalkan syariat-Nya — apabila mereka ditimpa kesusahan atau kesempitan, lalu mereka berdoa dan memohon pertolongan kepada Allah dengan penuh keikhlasan, nescaya Allah akan menyelamatkan mereka daripada kesusahan tersebut, sebagaimana Dia telah menyelamatkan Nabi Yunus.

Ayat ini memberikan satu pengajaran yang sangat berharga kepada kita: bahawa doa adalah senjata orang mukmin. Tidak ada kesempitan yang terlalu besar untuk Allah atasi, dan tidak ada kegelapan yang terlalu pekat untuk Allah lenyapkan. Selagi seseorang itu beriman dan berdoa, maka pintu pertolongan Allah sentiasa terbuka untuknya. Maka janganlah kita berputus asa daripada rahmat Allah, kerana pertolongan-Nya pasti datang bagi hamba-hamba-Nya yang beriman dan berserah diri kepada-Nya.