ซูเราะฮฺ อัล-หัจญ์ — อายะฮฺ 39

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• อُذِنَ หมายถึง ทรงอนุญาต ทรงอนุมัติ ให้แก่บรรดาผู้ที่ถูกกระทำ
• يُقَاتَلُونَ หมายถึง ผู้ที่ถูกฝ่ายตรงข้ามเข้าทำร้าย/ทำสงครามด้วย (รูปประโยคเป็นแบบ被动)
• بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا หมายถึง เพราะพวกเขาถูกอธรรม ถูกกดขี่ข่มเหง
• لَقَدِيرٌ หมายถึง ทรงอานุภาพเหนือสิ่งทั้งปวง ทรงสามารถอย่างแท้จริง

คำอธิบายตัฟซีร:

ในยุคแรกเริ่มของอิสลาม บรรดามุสลิมในนครมักกะฮ์ถูกห้ามมิให้ตอบโต้หรือต่อสู้กับเหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาถูกสั่งให้อดทนต่อการกลั่นแกล้งและความเจ็บปวดที่ได้รับ แม้จะถูกทรมานและข่มเหงอย่างสาหัสก็ตาม จนกระทั่งความอธรรมของเหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธาได้ถึงขีดสุด และท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) ได้อพยพออกจากมักกะฮ์ไปยังมะดีนะฮ์ และอิสลามได้เริ่มมีความเข้มแข็งเป็นปึกแผ่น

ณ เวลานั้น อัลลอฮ์ทรงอนุญาตแก่บรรดาผู้ศรัทธาที่ถูกฝ่ายศัตรูเข้าทำร้าย ให้ทำการต่อสู้และป้องกันตนเองได้ เนื่องจากพวกเขาถูกอธรรมและถูกรุกรานอย่างไม่เป็นธรรม และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงสามารถอย่างยิ่งที่จะประทานชัยชนะแก่พวกเขาโดยไม่จำเป็นต้องทำสงครามก็ได้ หากพระองค์ทรงประสงค์ แต่พระองค์ทรงเลือกที่จะทดสอบบรรดาผู้ศรัทธาด้วยการต่อสู้ เพื่อแยกแยะผู้ยืนหยัดที่แท้จริงออกจากผู้ที่อ่อนแอ และเพื่อยกฐานะของพวกเขาให้สูงส่งยิ่งขึ้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์นี้:

1. อิสลามมิได้เป็นศาสนาแห่งการรุกรานหรือเริ่มต้นความรุนแรง แต่การต่อสู้ในอิสลามนั้นเป็นสิทธิอันชอบธรรมในการป้องกันตนเองจากความอธรรมและการรุกรานเท่านั้น
2. การที่อัลลอฮ์ทรงอนุญาตให้ต่อสู้ได้นั้น แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อผู้ศรัทธา เพราะพระองค์ไม่ทรงปล่อยให้ผู้ศรัทธาอยู่ในสภาพที่ถูกกดขี่โดยไม่มีทางออก
3. อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิทักษ์และผู้ทรงช่วยเหลือผู้ที่ถูกอธรรมเสมอ พระองค์ทรงสามารถที่จะช่วยเหลือพวกเขาได้ในทุกวิถีทาง ไม่ว่าจะด้วยการต่อสู้หรือด้วยวิธีอื่นใดก็ตาม
4. บทเรียนสำคัญคือ การที่เราต้องอดทนในยามอ่อนแอ และเมื่อมีพลังความสามารถก็ต้องลุกขึ้นปกป้องสิทธิและความถูกต้อง ไม่ปล่อยให้ความอยุติธรรมแผ่ขยาย
5. อายะฮ์นี้ให้ความหวังและกำลังใจแก่ผู้ที่ถูกกดขี่ทั้งหลายว่า ความยุติธรรมของอัลลอฮ์จะมาถึงเสมอ และพระองค์ทรงอยู่เคียงข้างผู้ที่ยืนหยัดในหนทางที่ถูกต้อง