සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 39

වදන්හි අර්ථ:

• أُذِنَ – අවසර දෙන ලදී.
• يُقَاتَلُونَ – ඔවුන්ට එරෙහිව සටන් කරනු ලැබේ (එනම්, සතුරන් විසින් ඔවුන්ට පහර දෙනු ලැබේ).
• ظُلِمُوا – ඔවුන්ට අපරාධ/අයුක්තිය සිදු කරන ලදී.
• لَقَدِيرٌ – සැබවින්ම ඉතා බලසම්පන්නය.

අර්ථ නිරූපණය:

මුස්ලිම්වරුන්ගේ මුල් යුගයේදී, ඔවුන්ට කිසිදු ආකාරයක සටනක නිරත වීම තහනම් කර තිබූ අතර, ඔවුන්ට අපහාස කරන්නන්ට ඉවසීමෙන් කටයුතු කරන ලෙස නියෝග කර තිබුණි. නමුත් මක්කාවේ ප්රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ පීඩාව උපරිම මට්ටමට ළඟා වූ විට, නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ මදීනාවට හිජ්රා කළ අතර, ඉස්ලාමයට ශක්තියක් ඇති විය. එවිට අල්ලාහ් (සුබ්හානහු ව තආලා) මෙම ආයාව පහළ කළේය: පීඩාවට ලක් වූ මුස්ලිම්වරුන්ට, එනම් සතුරන් විසින් ඔවුන්ට එරෙහිව සටන් කරනු ලබන අයට, ඔවුන්ට සිදු වූ අපරාධය හේතුවෙන් සටන් කිරීමට අල්ලාහ් අවසර දුන්නේය. මක්නිසාද යත්, ඔවුන් පීඩාවට ලක් වූවන් වීම නිසාය. තවද, අල්ලාහ් තආලා ඔවුන්ට උපකාර කිරීමට සම්පූර්ණයෙන්ම බලසම්පන්නය. ඔහු කැමති නම්, සටනකින් තොරවවත් ඔවුන්ට ජයග්රහණය ලබා දිය හැකිය. නමුත් ඔහුගේ ප්රඥාව අනුව, දැහැමියන් සහ අධෛර්යයවන්තයින් පරීක්ෂා කිරීම සඳහා සටන නියම කළේය.

මෙම ආයාවෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. පීඩාවට හා අපරාධයට ලක් වූවන්ට තම අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කර ගැනීමට ඉස්ලාමය අවසර දෙයි. අයුක්තිය ඉවසා සිටීම අනිවාර්ය නොවේ.
2. අල්ලාහ් තආලා තම ගැතියන්ගේ තත්ත්වය හොඳින් දන්නා අතර, නියම වේලාවට නියම අවසරය ලබා දෙයි. ඉවසීමට නියෝග කළ කාලයක් තිබූ අතර, සටනට අවසර දුන් කාලයක් ද විය.
3. අල්ලාහ්ගේ උපකාරය ගැන සම්පූර්ණ විශ්වාසය තැබිය යුතුය. ඔහු බලසම්පන්නය; ඔහුට අවශ්ය නම් ඕනෑම ආකාරයකින් උපකාර කළ හැකිය.
4. ඉස්ලාමය සාමයේ ආගමක් වුවද, අයුක්තියට හා පීඩාවට එරෙහිව සටන් කිරීමට අවසර දී ඇත. මෙය ඉස්ලාමයේ යුක්තිය පිළිබඳ ප්රතිපත්තිය පෙන්නුම් කරයි.
5. දුර්වලයන්ට පීඩා කරන අයට එරෙහිව නැගී සිටීමට ඉස්ලාමය දිරිගන්වයි. පීඩිතයන් වෙනුවෙන් හඬ නැගීම මහත් පිනකි.