Sure Hac — Ayet 63

Kelime Anlamları:

• Enzele: İndirdi, yağdırdı.
• Musbehan: Sabahladı, sabaha erişti.
• Muhdarra: Yeşillenmiş, yemyeşil olmuş.
• Latîf: Lütuf sahibi, işlerini incelikle ve hikmetle yapan.
• Habîr: Her şeyden haberdar olan, gizli-açık hiçbir şey kendisine gizli kalmayan.

Tefsir:

Ey Nebî! Şu görünen kâinata bir bak ve düşün! Allah Teâlâ gökten bir su indirir; kuru, çorak ve ölü toprak, o suyun bereketiyle sabaha çıktığında yemyeşil bir hâle gelir, türlü türlü bitkilerle bezenir. Bu, Allah'ın kudretinin apaçık bir delili ve rahmetinin görünür bir nişanesidir. Ölü toprağı dirilten Allah, ölüleri de diriltecektir. İşte bu, O'nun kudretine iman edenler için büyük bir ibrettir.

Allah Teâlâ, kullarına karşı Latîf'tir: Onların faydasına olanı en ince detayına kadar bilir ve işlerini yumuşaklıkla, hikmetle ve lütuf ile yürütür. Yağmuru indirir, toprağı yumuşatır, tohumu çatlatır, filizi yeşertir; bunların hepsi O'nun incelikli lütfu sayesindedir. Aynı zamanda Habîr'dir: Yerin altında çimlenen tohumdan, göğün üstünde dolaşan buluta, kullarının açıkta ve gizlide yaptığı her işten, kalplerinde geçen her düşünceye kadar her şeyden haberdardır. Hiçbir şey O'na gizli değildir.

Bu âyet, müminin kalbini Rabbine bağlar ve ona derin bir güven aşılar. Çünkü rızkını veren, yeri yeşerten, gökten rahmetini indiren Allah'tır. O, kullarının ihtiyaçlarını bilir ve onlara en uygun zamanda, en uygun şekilde lütfeder. Öyleyse ey insan! Sen de bu lütuf ve şefkat sahibi Rabbine güven, O'na yönel ve O'nun rahmetinden ümidini kesme. Çünkü O, sana şah damarından daha yakındır ve senin her hâlini bilir. Bu bilinçle yaşayan bir mümin, asla yalnız değildir; her an O'nun gözetimi ve lütfu altındadır.