سورت مؤمنون — آیت 91

د معنا کلمې:

• وَلَد: اولاد، بچی
• إِلَٰه: معبود، د عبادت وړ ذات
• لَذَهَبَ: به لاړ شي، به یو طرف ته کړي
• لَعَلَا: به لوړ شوی وای، به غالب شوی وای
• سُبْحَانَ: پاکي ده، له هر عیبه څخه پاکي

د آیت تفسیر:

الله تعالی نه ځانته اولاد نیولی دی او نه هم له هغه سره بل معبود شته. که چېرې له هغه سره بل معبود وای، نو هر معبود به خپل مخلوقات یو طرف ته وړي وای او د خپلې الوهیت ادعا به یې کوله، او بیا به د دوی ترمنځ د یو بل پر وړاندې لویي او غلبه پیل شوې وای، لکه څنګه چې د دنیا پاچاهان یو بل ته ماتې ورکوي. که داسې وای، نو د کایناتو نظام به خراب شوی وای او نظم به یې له منځه تللی وای. خو موږ وینو چې دا عالم په ډېر نظم او سمون سره روان دی، نو دا ثابته وي چې معبود یوازې الله دی او له هغه سره هېڅ شریک نشته. الله تعالی له هغو ټولو خبرو څخه پاک او لوړ دی چې مشرکان یې په اړه وايي، لکه اولاد یا شریک.

د آیت څخه ګټې:

1. الله تعالی له هر عیب او نقص څخه پاک دی، او د اولاد یا شریک درلودل د هغه له شان څخه لرې خبره ده.
2. د کایناتو په نظم او سمون کې د الله د یووالي روښانه دلیل پروت دی؛ که څو معبودان وای، نو دا نظم به هیڅکله نه و.
3. مشرکان او کافرانو ته باید په ښه دلیل او منطق سره د توحید حقایق وړاندې شي، ترڅو د دوی باطل عقیدې رد شي.
4. د الله تعالی په الوهیت کې د شریک تصور کول د عقل او فطرت خلاف کار دی، ځکه چې دا د نظام د خرابۍ لامل ګرځي.
5. دا آیت مومنانو ته د توحید په عقیده د کلک والي او د شرک له هر ډول څخه د لرې پاتې کیدو درس ورکوي.