سورت مؤمنون — آیت 92

د کلمو معناګانې:

• الْغَيْبِ: هغه پټ شیان چې د انسانانو له سترګو او حواسو پټ دي.
• الشَّهَادَةِ: هغه څرګند شیان چې انسانان يې ویني او په حواسو يې درک کوي.
• فَتَعَالَىٰ: نو پاک او برتر دی الله له هر هغه څه نه چې ورسره شریک نیول کېږي.

د آیت تفسیر:

الله تعالی یوازې هغه ذات دی چې پر ټولو پټو او ښکاره شیانو بشپړ پوهه لري. هغه ته نه یوازې هغه څه معلوم دي چې د مخلوقاتو له سترګو پټ دي، لکه قیامت، جنت، دوزخ، د فرښتو احوال او داسې نور، بلکې هغه څه هم ورته معلوم دي چې انسانان يې ویني او په خپلو حواسو يې درک کوي. د هغه له علم نه هېڅ شی نه دی پټ، نه کوچنی او نه لوی، نه پټ او نه ښکاره. نو کله چې داسې ده، نو الله تعالی له دې نه ډېر پاک او برتر دی چې د هغه لپاره هېڅ شریک او ملګری وي. مشرکان چې له هغه سره نور معبودان شریکوي، دا کار يې په بشپړه توګه باطل او ناسم دی، ځکه چې هغه ذات چې پر هر څه پوهېږي او هر څه يې په واک کې دي، هېڅ شریک او نظیر نه لري.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د علم د بشپړتيا خبره راکوي، چې هغه پر هر څه احاطه لري، نو مونږ بايد په خپلو ټولو چارو کې له هغه نه ووېرېږو او پوه شو چې هېڅ کار له هغه نه پټ نه دی.
• په دې آیت کې د توحید پیاوړی ثبوت دی، ځکه چې هغه ذات چې پر غیبو او ښکاره شیانو علم لري، یوازې هغه د عبادت وړ دی او له هغه پرته بل څوک د عبادت حق نه لري.
• دا آیت مونږ ته د شرک له باطل والي نه خبر راکوي او مونږ ته د اسلام د سپېڅلي دین په اړه ډاډ راکوي، چې د الله تعالی ذات له هر عیب او کمي نه پاک دی.
• د دې آیت له لارې مونږ ته معلومېږي چې الله تعالی د خپلو بندګانو له ټولو حالاتو خبر دی، نو مونږ بايد په خپلو دعاګانو او عبادتونو کې يوازې له هغه نه مرسته وغواړو او پر هغه باندې بشپړ باور ولرو.