مؤمنون سۈرىسى — ئايەت 97

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «أَعُوذُ»: پاناھ تىلەيمەن، سىغىنىمەن، قوغدىنىش سورايمەن.

— «هَمَزَاتِ»: ۋەسۋەسە قىلىشلار، ئىغۋا بېرىشلەر، كۆڭۈلگە شۈبھە تاشلاشلار.

— «الشَّيَاطِينِ»: شەيتانلار، يەنى ئىنسان ۋە جىنلاردىن بولغان ئازدۇرغۇچىلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۇئمىن! ئاللاھ تائالا پەيغەمبىرىگە ۋە ئۇنىڭ ئۈممىتىگە ئۆگەتكەن بۇ دۇئادا: «ئى رەببىم! شەيتانلارنىڭ ۋەسۋەسىلىرىدىن، ئۇلارنىڭ كۆڭلۈمگە تاشلىغان شۈبھە-گۇمانلىرىدىن ۋە يامان ئىلھاملىرىدىن سېنىڭ دەرگاھىڭغا سىغىنىپ پاناھ تىلەيمەن» دەپ ئېيتىشىڭ كېرەك. شەيتانلار ھەر ۋاقىت ئىنساننى ئازدۇرۇشقا، ھەقىقەتتىن چەتنەشتۈرۈشكە ۋە يامانلىققا ئۈندەشكە ئۇرۇنىدۇ. ئۇلارنىڭ ھۇجۇمى ئاشكارا بولماستىن، بەلكى يوشۇرۇن ۋەسۋەسە ۋە ئىغۋا شەكلىدە بولىدۇ. شۇڭا ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھقا يۆنۈپ، ئۇنىڭدىن پاناھ تىلەشى، ئۇلارنىڭ شەررىدىن ۋە ھۇزۇرىدىن ساقلىنىشى لازىم. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىگە قارشى تۇرۇشنىڭ ئەڭ كۈچلۈك قورالى — ئاللاھقا سىغىنىش ۋە ئۇنىڭدىن مەدەت تىلەشتۇر. ئاللاھ تائالا بۇ دۇئانى قوبۇل قىلىپ، بەندىسىنى شەيتاننىڭ مەكرىدىن قوغدايدۇ. شۇڭا بۇ دۇئانى كۆپ ئوقۇش، دىلىمىزنى ھەر ۋاقىت ئاللاھقا باغلاش ۋە شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىگە ئۇچرىغاندا دەرھال ئاللاھقا سىغىنىش — مۇئمىننىڭ ھەقىقىي قوغدىنىش ۋاسىتىسىدۇر.