Sura An-Nur — Werset 48

Znaczenie słów:

• „Duʿū" – zostali wezwani, zaproszeni.
• „Liyaḥkuma" – aby rozsądził, wydał wyrok.
• „Muʿriḍūn" – odwracający się, stroniący, uchylający się.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy ci obłudnicy (munafikun) zostają wezwani w swoich sporach i konfliktach do tego, co zostało objawione w Księdze Allaha – czyli do Koranu – oraz do Jego Wysłannika, niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo, aby rozsądził między nimi według prawa Bożego, wówczas część z nich odwraca się i nie przychodzi, okazując niechęć i pogardę. Ich postawa wynika z tego, że wiedzą, iż wyrok Proroka (pokój i błogosławieństwo) będzie zgodny z prawdą i sprawiedliwością, a oni pragną jedynie tego, co zgodne z ich zachciankami i interesami. Gdyby wiedzieli, że wyrok będzie po ich myśli, przyszliby z pośpiechem, lecz gdy czują, że prawda jest przeciwko nim, stronią od sądu Bożego i Jego Wysłannika. To jest dowód ich obłudy i braku wiary, ponieważ prawdziwy wierzący przyjmuje wyrok Allaha i Jego Wysłannika z pełnym poddaniem, nawet jeśli jest to przeciwko jego pragnieniom.

Korzyści i nauki płynące z tej wersetu:

1. Obowiązkiem każdego muzułmanina jest całkowite podporządkowanie się sądowi Allaha i Jego Wysłannika (pokój i błogosławieństwo) we wszystkich sprawach życia, zarówno tych wielkich, jak i małych.
2. Odwracanie się od wyroku Bożego jest cechą obłudników i oznaką słabości wiary, dlatego wierzący powinien wystrzegać się takiej postawy.
3. Allah ukazuje nam w tym wersecie prawdziwe oblicze obłudy, abyśmy potrafili ją rozpoznać i unikać jej – nie tylko w słowach, ale i w czynach.
4. Piękno islamu polega na tym, że jego prawo (szariat) jest sprawiedliwe i obiektywne – nie faworyzuje nikogo, a poddanie się mu przynosi spokój serca i harmonię w społeczeństwie.
5. Werset ten uczy nas, że prawdziwa wiara to nie tylko deklaracja słowna, ale gotowość do przyjęcia prawdy, nawet jeśli jest ona trudna lub niezgodna z naszymi pragnieniami. To droga do wewnętrznego spokoju i Bożego zadowolenia.