سوره نور — آیه 48

معانی کلمات:

• دُعُوا: فرا خوانده شوند.
• لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ: تا میان آنان داوری کند.
• مُعْرِضُونَ: رویگردانان، کسانی که اعراض میکنند و نمیپذیرند.

تفسیر آیه:

و هنگامی که این منافقان در اختلافات و نزاعهایشان به سوی کتاب خدا و پیامبرش فرا خوانده شوند تا پیامبر میان آنان بر اساس حکم خدا داوری کند، ناگهان گروهی از آنان با حالت اعراض و رویگردانی از پذیرش این دعوت سر باز میزنند. آنان از ترس اینکه حکم پیامبر بر ضد آنان صادر شود و حق را به نفع طرف مقابل بگوید، از آمدن نزد پیامبر امتناع میورزند، در حالی که این حکم، حقِ روشن و خالی از هرگونه شک و تردیدی است. این رفتار، نشانهی نفاق و عدم ایمان راستین آنان است؛ زیرا مؤمن واقعی، هرگز از داوری خدا و رسولش رویگردان نمیشود و با جان و دل آن را میپذیرد.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان حقیقی، تسلیم بودن در برابر حکم خدا و رسول اوست؛ هر که از این حکم رویگردان شود، در ایمان خود صادق نیست.
• پذیرش داوری شرع، نشانهی صداقت در ادعای ایمان است و اعراض از آن، نشانهی نفاق و دورویی.
• حکم خدا و رسول او همواره بر اساس عدل و حق است و هرگز به نفع یا ضرر کسی جز به حق داوری نمیکند؛ پس مسلمان باید با اطمینان خاطر به آن مراجعه کند.
• این آیه مسلمانان را به احترام به حاکمیت شرع و ترجیح آن بر خواستهها و منافع شخصی دعوت میکند و جامعهای را میسازد که در آن عدالت و انصاف حاکم باشد.