Surah Al-Furqan — Talata 17

Ipagbadya (o Muhammad): “Ang gayon (kayang kaparusahan) ay higit na mainam kaysa sa walang hanggang Halamanan (Paraiso) na ipinangako sa Muttaqun (alalaong baga, mga matimtiman at matutuwid na tao na labis na nangangamba kay Allah at umiiwas sa lahat ng mga kasalanan at masasamang gawa na Kanyang ipinagbawal at labis na nagmamahal kay Allah sa pagsasagawa ng lahat ng mabubuti na Kanyang ipinag-utos)? Ito ay sasakanila bilang isang gantimpala, at bilang isang huling hantungan

Para sa kanila, naroroon ang lahat ng kanilang minimithi, at sila ay magsisipa-nahan (doon). Ito ay isang pangako na pinangangatawanan ng inyong Panginoon na nararapat na matupad

Sila ay magsasabi: “Luwalhatiin Kayo! Wala sa amin (ang kapasiyahan) upang tumangkilik ng anumang Auliya (tagapagtanggol, katulong, atbp.) maliban sa Inyo, datapuwa’t Inyong binigyan sila at ang kanilang mga ninuno ng kaginhawahan hanggang sa makalimutan nila ang babala, at naging mga tao na napaligaw (sa ganap na pagkapariwara)

Kaya’t sila (ang mga huwad na diyus-diyosan na kanilang sinamba) ay magbibigay sa inyo (na mga pagano) ng pagpapabulaan sa inyong mga sinasabi (na sila ay iba pang diyos maliban pa kay Allah), sa gayon, kayo ay hindi makakapigil (sa kaparusahan), o makakatagpo kaya ng tulong. At sinuman sa inyo ang nagsigawa ng kamalian (alalaong baga, ang pagsamba sa mga itinatambal kay Allah), Aming hahayaan siya na lasapin ang matinding kaparusahan