සූරා අල්-ෆුර්කාන් — ආයාත් 17

වචනාර්ථ පැහැදිලි කිරීම්:

• යහ්ෂුරුහුම් – ඔවුන්ව එක්රැස් කරන දිනය (විනිශ්චය දිනය)
• මා ය'බුදූන් – ඔවුන් නමස්කාර කරන දේවල් (දෙවියන් හැර)
• අද්ලල්තුම් – ඔබ මග හරවා යවාද?
• දල්ලුස් සබීල් – ඔවුන්ම මාර්ගය වැරදී ගියාද?

අර්ථ විවරණය:

විනිශ්චය දිනයේදී අල්ලාහ් තආලා අදේවවාදීන්ව සහ ඔවුන් අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන් ලෙස නමස්කාර කළ දේවල්ව – මලායිකාවරුන්, ඊසා (අ.ස.), ජින්නුන්, සහ පිළිම – යන සියල්ල එක්රැස් කරනු ඇත. එදින අල්ලාහ් තආලා ඔවුන් නමස්කාර කළ ඒ දේවල් අමතා මෙසේ අසනු ඇත: "මාගේ මෙම ගැත්තන්ව නුඹලාද මාර්ගය වැරදීමට පොලඹවා ඔවුන් නුඹලාට නමස්කාර කරන ලෙස අණ කළේ? නැතහොත් ඔවුන් තම කැමැත්තෙන්ම මාර්ගය වැරදී ගොස් නුඹලාට නමස්කාර කළෝද?"

මෙම ප්රශ්නය ඇසීමෙන් අරමුණ වන්නේ නමස්කාර කළ අයට එරෙහිව සාක්ෂි තහවුරු කිරීමයි. එනම්, ඔවුන් නමස්කාර කළ දේවල් ඔවුන්ට කිසිදු උපකාරයක් කළ නොහැකි බවත්, ඔවුන්ව නමස්කාර කිරීමට ඔවුන් අණ නොකළ බවත් ඔප්පු කිරීමයි. මෙය අදේවවාදීන්ගේ තර්කය බිඳ දමන අතර, ඔවුන්ගේ නමස්කාරය අසාර්ථක වූ බවත්, ඔවුන් තමන්ගේම වැරදි තීරණයෙන් මාර්ගය වැරදී ගිය බවත් තහවුරු වේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. විනිශ්චය දිනයේදී සෑම කෙනෙකුම තම ක්රියාවන් සම්බන්ධයෙන් විමසනු ලබන බවත්, කිසිදු මැදිහත්කරුවෙකුට හෝ නමස්කාර කළ දෙයකට උපකාර කළ නොහැකි බවත් මෙයින් පැහැදිලි වේ.
2. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙයකට නමස්කාර කිරීම මුළුමනින්ම අසාර්ථක වන අතර, එය අයිතිකරුවන්ට අලාභයක්ම පමණක් ගෙන එයි.
3. මෙම ආයතය තවුහීද් (ඒකදේවවාදය) හි වැදගත්කම සහ ශිර්ක් (බහුදේවවාදය) හි භයානක ප්රතිඵල පිළිබඳ බලවත් මතක් කිරීමකි. එය අපට අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කිරීමේ අවශ්යතාවය සහ ඔහුගේ මාර්ගය අනුගමනය කිරීමේ වැදගත්කම උගන්වයි.
4. අල්ලාහ් තආලා තම ගැත්තන් කෙරෙහි දක්වන යුක්තිය මෙයින් පෙනේ – ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරන අතර, සෑම කෙනෙකුටම තම ක්රියාවන්ගේ ප්රතිඵල ලබා දෙයි.