ซูเราะฮฺ อัล-ฟุรกอน — อายะฮฺ 17

คำอธิบายคำศัพท์:

• يَحْشُرُهُمْ (ยะห์ชุรุฮุม) = ทรงรวบรวมพวกเขา (ในวันกิยามะฮ์)
• مَا يَعْبُدُونَ (มะ ยะอฺบุดูน) = สิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะ
• أَضْلَلْتُمْ (อะฎ็อลลัม) = พวกเจ้าทำให้หลงผิดหรือไม่
• ضَلُّوا السَّبِيلَ (ฎ็อลลุสสะบีล) = พวกเขาหลงทางด้วยตนเอง

การตีความหมาย:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงตรัสแก่ท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ให้รำลึกถึงวันกิยามะฮ์ ซึ่งเป็นวันที่อัลลอฮ์จะทรงรวบรวมบรรดาผู้ตั้งภาคีและสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะเป็นมะลาอิกะฮ์ ท่านนบีอีซา (อะลัยฮิสสลาม) บรรดาญิน หรือแม้แต่รูปปั้นที่พวกเขาบูชา ทั้งหมดจะถูกนำมารวมกันในที่แห่งหนึ่ง เพื่อให้การพิพากษาเป็นไปอย่างยุติธรรมและเปิดเผย

ในขณะนั้น อัลลอฮ์จะตรัสแก่บรรดาสิ่งที่ถูกเคารพบูชาเหล่านั้น ด้วยพระดำรัสที่ต้องการยืนยันหลักฐานต่อบรรดาผู้ที่บูชาพวกเขา โดยตรัสถามว่า "พวกเจ้าเป็นผู้ทำให้ปวงบ่าวของข้าเหล่านี้หลงผิดไปจากแนวทางที่เที่ยงตรง ด้วยการสั่งให้พวกเขาบูชาพวกเจ้ากระนั้นหรือ? หรือว่าพวกเขาหลงทางกันเองด้วยความประสงค์ของพวกเขาเอง โดยไม่มีใครชักนำ?"

คำถามนี้มิได้ต้องการคำตอบจากสิ่งที่ถูกบูชา เพราะพวกมันไม่สามารถตอบได้ แต่เป็นเพียงการตำหนิและประณามบรรดาผู้ตั้งภาคีให้ประจักษ์แก่หน้าพวกเขา ว่าพวกเขาได้กระทำความผิดอย่างมหันต์ด้วยการบูชาสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ โดยปราศจากหลักฐานอันใด และการที่พวกเขาอ้างว่าสิ่งเหล่านั้นสั่งให้บูชานั้นเป็นความเท็จ เพราะสิ่งที่ถูกบูชาไม่เคยสั่งให้ใครบูชามันเลย

บทเรียนที่ได้รับจากโองการนี้:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ – ในวันกิยามะฮ์ อัลลอฮ์จะทรงสอบสวนอย่างละเอียดถี่ถ้วน แม้แต่สิ่งที่ถูกบูชาก็จะถูกสอบสวนด้วย เพื่อให้ความจริงปรากฏอย่างชัดเจนต่อหน้าทุกฝ่าย
2. การตั้งภาคีเป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุด – โองการนี้สะท้อนให้เห็นว่าการบูชาสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์เป็นความผิดที่ร้ายแรง ซึ่งจะถูกสอบสวนอย่างเข้มงวดในวันปรโลก
3. ความรับผิดชอบส่วนบุคคล – อัลลอฮ์ทรงแยกแยะระหว่างผู้ที่ทำให้ผู้อื่นหลงผิดกับผู้ที่หลงผิดด้วยตนเอง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าทุกคนจะถูกสอบสวนตามการกระทำของตน ไม่มีใครรับผิดแทนใครได้
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ต่อปวงบ่าว – การที่อัลลอฮ์ตรัสถามเช่นนี้ แสดงถึงความเมตตาที่ทรงมีต่อปวงบ่าวของพระองค์ เพราะพระองค์ทรงชี้แจงให้เห็นความจริง เพื่อให้ผู้ที่ศรัทธาได้ตระหนักและหลีกเลี่ยงการตั้งภาคี
5. การเตือนให้กลับตัวก่อนสายเกินไป – โองการนี้เป็นการเตือนสติแก่มนุษย์ทุกคนให้รีบกลับตัวเข้าสู่หนทางที่ถูกต้อง คือการเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ก่อนที่วันแห่งการสอบสวนจะมาถึง ซึ่งในวันนั้นการกลับตัวจะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป