Surja El-Furkan — Ajet 37

Kuptimet e fjalëve:

• E gratë (أَغْرَقْنَاهُمْ): I fundosëm në ujë.
• Ajete (آيَةً): Shenjë dhe mësim për t’u marrë mësim nga të tjerët.
• A’tedna (أَعْتَدْنَا): Përgatitëm dhe bëmë gati.
• Adhab elim (عَذَابًا أَلِيمًا): Dënim shumë i dhembshëm dhe i mundimshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar përmend këtu historinë e popullit të Nuhit, paqja qoftë mbi të, si një nga shembujt e popujve që u shkatërruan për shkak të mohimit. Kur ata përgënjeshtruan Nuhin, alejhi selam, në realitet ata përgënjeshtruan të gjithë të dërguarit, sepse mesazhi i të gjithë profetëve është një: thirrja për besim në Një Zot dhe adhurim vetëm ndaj Tij. Prandaj, kush përgënjeshtron një profet, ka përgënjeshtruar të gjithë profetët, sepse të gjithë erdhën me të njëjtën fe.

Për këtë arsye, Allahu i dënoi ata duke i fundosur në ujë, dhe e bëri shkatërrimin e tyre një shenjë të qartë dhe mësim për njerëzit që erdhën pas tyre, që të mendojnë dhe të marrin mësim nga fati i atyre që mohuan. Përveç dënimit që i goditi në këtë botë, Allahu ka përgatitur për të gjithë zullumqarët (të padrejtët) që vazhdojnë në rrugën e mohimit dhe armiqësisë, një dënim tjetër shumë të dhembshëm në Ditën e Gjykimit, i cili është shumë më i madh dhe më i rëndë se dënimi i kësaj bote.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon se përgënjeshtrimi i një profeti të vetëm është si përgënjeshtrim i të gjithë profetëve, sepse të gjithë ata erdhën me të njëjtin mesazh nga Allahu.
2. Në të ka një paralajmërim të fortë për çdo popull që mohon të dërguarit, se dënimi i Allahut është i sigurt dhe i pashmangshëm, qoftë në këtë botë ose në botën tjetër.
3. Ajeti na mëson se Allahu i bën ngjarjet historike mësime për njerëzit, që ata të mos bien në gabimet e popujve të mëparshëm.
4. Në të ka një nxitje për besimtarët që të jenë të durueshëm dhe të qëndrueshëm në fenë e tyre, sepse fundi i mirë është për besimtarët, ndërsa zullumqarët do të kenë dënim të dhembshëm.