فرقان سۈرىسى — ئايەت 37

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «قَوْمَ نُوحٍ»: نۇھ ئەلەيھىسسالامنىڭ قەۋمى.
• «كَذَّبُوا الرُّسُلَ»: پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلدى. بىر پەيغەمبەرنى ئىنكار قىلغان كىشى ھەممە پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلغان بولىدۇ.
• «أَغْرَقْنَاهُمْ»: ئۇلارنى سۇغا غەرق قىلدۇق.
• «آيَةً»: ئىبرەت، ھېكمەتلىك ئالامەت.
• «وَأَعْتَدْنَا»: تەييارلىدۇق.
• «لِلظَّالِمِينَ»: زالىملار ئۈچۈن.
• «عَذَابًا أَلِيمًا»: قاتتىق ئازاب.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا نۇھ ئەلەيھىسسالامنىڭ قەۋمىنى ئەسلىگە ئالىدۇ. ئۇلار نۇھ ئەلەيھىسسالامنى ئىنكار قىلغاندا، ئەمەلىيەتتە بارلىق پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلغان بولىدۇ، چۈنكى ھەممە پەيغەمبەرلەرنىڭ دەۋىتى بىر-بىرىگە ئۇلىنىدۇ ۋە ئاساسىي مەزمۇنى بىردۇر. شۇڭا ئۇلارنىڭ نۇھ ئەلەيھىسسالامنى ئىنكار قىلىشى پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلىش بىلەن باراۋەر بولدى.

ئاللاھ ئۇلارنى چوڭ توپان بىلەن غەرق قىلدى. بۇ ھادىسە پەقەت بىر جازا بولۇپ قالماستىن، بەلكى كېيىنكى ئىنسانلار ئۈچۈن ئىبرەت ۋە ئالامەت بولۇپ قالدى. ئۇلار ئاللاھنىڭ زالىملارنى قانداق جازالايدىغانلىقىنى كۆرسىتىپ بېرىدىغان بىر ئوچۇق دەلىل بولدى. شۇنداقلا، ئاللاھ تائالا زالىملار ئۈچۈن ئاخىرەتتە قاتتىق ۋە ئېچىنىشلىق ئازاب تەييارلىغانلىقىنى بىلدۈردى. بۇ ئازاب دۇنيادىكى جازادىن ئەلۋەتتە ئېغىر ۋە داۋاملىقتۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلىش ۋە زۇلۇم قىلىش ئېغىر ئاقىۋەتكە ئېلىپ بارىدۇ. ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇپ، ئۇنىڭ پەيغەمبەرلىرىگە ئىمان كەلتۈرۈش ۋە ئۇلارنىڭ يولىدا مېڭىش بىزنىڭ نىجاتلىقىمىزنىڭ يولىدۇر. ئاللاھ تائالا ھەر دائىم ئادىل ۋە ھېكمەتلىك بولۇپ، زالىملارنى جازالاش بىلەن بىرگە، تەۋبە قىلغان ۋە ئىمان كەلتۈرگەن كىشىلەرگە رەھمەت قىلىدۇ. كېلىڭلار، بىز ئىبرەت ئېلىپ، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇپ، ئۇنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىش ئۈچۈن تىرىشايلى.