Surja El-Furkan — Ajet 36

Kuptimet e fjalëve:

• Dëshmitë tona (آيَاتِنَا): Mrekullitë dhe provat që Allahu i dha Musait dhe Harunit, si shkopi, dora e bardhë etj.
• I shkatërruam (دَمَّرْنَاهُمْ): I zhdukëm plotësisht, i shfarosëm me një shkatërrim të përgjithshëm.
• Shkatërrim i plotë (تَدْمِيرًا): Asgjësim total, pa lënë gjurmë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se pasi ia dha Musait (paqja qoftë mbi të) Tevratin dhe ia bëri vëllain e tij Harunin ndihmës, u tha atyre të dyve: "Shkoni te populli i Faraonit, i cili i mohoi dëshmitë Tona dhe i përgënjeshtroi ato." Ata shkuan dhe i ftuan në besimin në Allahun, në njëshmërinë e Tij dhe në bindjen ndaj urdhrave të Tij, duke i larguar nga idhujtaria. Por populli i Faraonit i përgënjeshtroi ata të dy dhe nuk i pranoi fjalët e tyre. Prandaj Allahu i shkatërroi ata me një shkatërrim të plotë, duke i fundosur në det dhe duke i zhdukur tërësisht, si ndëshkim për mohimin dhe arrogancën e tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Allahu i jep ndihmë të dërguarve të Tij dhe i forcon ata me ndihmës, siç e bëri Harunin ndihmës të Musait, gjë që tregon se puna e thirrjes në Islam forcohet me bashkëpunim dhe solidaritet.
2. Thirrja në rrugën e Allahut duhet të fillojë me butësi dhe urtësi, por kur populli refuzon me kokëfortësi dhe mohon dëshmitë e qarta, atëherë vjen ndëshkimi hyjnor.
3. Ndëshkimi i Allahut ndaj mohuesve është i sigurt dhe i plotë, prandaj besimtari duhet të ketë durim dhe t'i përmbahet së vërtetës, sepse fundi i mirë është për besimtarët, ndërsa shkatërrimi është për mohuesit.
4. Ky ajet na mëson se përgënjeshtrimi i dëshmive të Allahut është shkak për humbje në këtë botë dhe në botën tjetër, prandaj duhet të nxitojmë drejt besimit dhe bindjes para se të na vijë dënimi.