சூரா அல்-ஃபுர்கான் — வசனம் 37

சொற்பொருள்:

• கூம நூஹ் (قَوْمَ نُوحٍ): நூஹ் நபியின் சமூகத்தினர்.
• கத்தபூ (كَذَّبُوا): பொய்யாக்கினர், நிராகரித்தனர்.
• அஃரக்னாஹும் (أَغْرَقْنَاهُمْ): நாம் அவர்களை (வெள்ளத்தில்) மூழ்கடித்தோம்.
• ஆயஃத் (آيَةً): அத்தாட்சி, படிப்பினை, எச்சரிக்கைக்குரிய சான்று.
• அஃதத்னா (أَعْتَدْنَا): நாம் தயார்படுத்தினோம்.
• அலீமன் (أَلِيمًا): மிக வேதனையான (துன்புறுத்தும்) தண்டனை.

விளக்கம்:

நூஹ் நபியின் சமூகத்தினர் தங்களிடையே அனுப்பப்பட்ட நபியை நிராகரித்தபோது, அவர்கள் ஒரே ஒரு தூதரை மட்டும் நிராகரிக்கவில்லை; மாறாக, அனைத்து தூதர்களையுமே நிராகரித்தவர்களாக ஆனார்கள். ஏனெனில், அனைத்து தூதர்களும் ஒரே இறைவனிடமிருந்து ஒரே செய்தியுடன் வந்தவர்கள். அவர்களில் ஒருவரை நிராகரிப்பது அனைவரையும் நிராகரிப்பதற்கு சமமாகும்.

எனவே, நாம் அவர்களை பெரும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து அழித்தோம். அவர்களின் இந்த அழிவை அடுத்துவரும் மக்களுக்கு ஒரு படிப்பினையாகவும், நமது வல்லமைக்கு அத்தாட்சியாகவும் ஆக்கினோம். இவ்வுலகில் அவர்கள் அனுபவித்த இந்த தண்டனையைத் தவிர, மறுமையில் அநியாயம் செய்து, இறைவனுக்கு இணைவைத்து, அவனது தூதர்களை நிராகரிக்கும் அனைத்து அநியாயக்காரர்களுக்காகவும் மிக வேதனையான தண்டனையை நாம் தயார்படுத்தி வைத்துள்ளோம்.

பயன்கள்:

1. ஒரு தூதரை நிராகரிப்பது அனைத்து தூதர்களையும் நிராகரிப்பதற்கு சமம் என்பதை இது உணர்த்துகிறது. எனவே, இறைவனின் வழிகாட்டலை முழுமையாக ஏற்க வேண்டும்.
2. இறைவனின் தண்டனை உடனடியாக வரலாம்; நூஹ் சமூகத்தினர் எவ்வளவு பெரிய சக்தி பெற்றிருந்தாலும், அவர்களை வெள்ளம் மூழ்கடித்தது. எனவே, எந்த சக்தியும் இறைவனின் தண்டனையைத் தடுக்க முடியாது.
3. வரலாற்றில் நடந்த அழிவுகள் வெறும் கதைகள் அல்ல; அவை நமக்கான படிப்பினைகள். அவற்றைச் சிந்தித்து நம் வாழ்வை திருத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
4. இறைவன் நல்லவர்களுக்கு நன்மையையும், தீயவர்களுக்கு தண்டனையையும் வழங்குவதில் நீதியானவன். இது நம் இதயங்களில் இறைவனின் மீது நம்பிக்கையையும், பயத்தையும் வளர்க்கிறது.
5. இந்த உலக தண்டனையை விட மறுமையின் தண்டனை மிகக் கடுமையானது. எனவே, நாம் இறைவனின் கட்டளைகளைப் பின்பற்றி, அவனது அருளைப் பெற முயற்சிக்க வேண்டும்.