ซูเราะฮฺ อัล-ฟุรกอน — อายะฮฺ 37

คำสำคัญที่ควรทราบ:

• อัฆร็อกนาฮุม (أغرقناهم) = เราได้ทำให้พวกเขาจมน้ำตาย
• อาญะฮ์ (آية) = บทเรียนและข้อพิสูจน์อันยิ่งใหญ่
• อะอ์ตัดนา (أعتدنا) = เราได้เตรียมไว้แล้ว
• อะซาบัน อะลีมัน (عذابًا أليمًا) = การลงโทษอันเจ็บปวดทรมาน

การตีความ:

อัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงเรื่องราวของกลุ่มชนของนบีนูห์ (โนอาห์) ว่า เมื่อพวกเขาปฏิเสธและกล่าวหาว่านบีนูห์เป็นผู้โกหก แม้ว่าพระองค์จะได้ส่งเขามาเป็นผู้เตือนสติแก่พวกเขาก็ตาม การที่พวกเขาปฏิเสธนบีนูห์นั้น เสมือนหนึ่งพวกเขาได้ปฏิเสธบรรดาร่อซูลทั้งหมด เพราะสาระสำคัญที่บรรดาร่อซูลนำมานั้นเป็นสิ่งเดียวกัน นั่นคือการเรียกร้องให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว

ดังนั้น เมื่อพวกเขายังคงดื้อรั้นในการปฏิเสธ อัลลอฮ์จึงได้ลงโทษพวกเขาด้วยการทำให้จมน้ำตายในน้ำท่วมใหญ่ (อุทกภัย) ซึ่งเป็นหายนะที่ทำลายล้างพวกเขาจนหมดสิ้น และพระองค์ได้ทำให้เหตุการณ์การทำลายล้างครั้งนี้เป็น "สัญญาณ" และบทเรียนอันยิ่งใหญ่สำหรับมนุษย์ชาติในยุคต่อ ๆ มา เพื่อให้พวกเขาได้ตระหนักถึงอานุภาพของอัลลอฮ์ และได้เห็นจุดจบอันน่าเศร้าของผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา

ยิ่งไปกว่านั้น อัลลอฮ์ยังได้ทรงเตรียมการลงโทษอันเจ็บปวดอย่างยิ่งไว้แล้วสำหรับบรรดาผู้อธรรม (ผู้ปฏิเสธศรัทธา) ในวันปรโลก นอกเหนือจากการลงโทษที่พวกเขาได้รับในโลกนี้แล้ว ยังมีการลงโทษที่รุนแรงยิ่งกว่ารอพวกเขาอยู่ในโลกหน้า

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การปฏิเสธศาสนทูตเพียงท่านเดียว เท่ากับเป็นการปฏิเสธศาสนทูตทั้งหมด เพราะพวกเขาล้วนนำสารเดียวกันมาจากอัลลอฮ์
2. การลงโทษของอัลลอฮ์ต่อชนชาติที่ดื้อรั้นนั้นเกิดขึ้นจริงและรวดเร็ว เมื่อพวกเขาข้ามเส้นแบ่งแห่งความอดทนของพระองค์
3. เหตุการณ์ในอดีตที่อัลลอฮ์ทรงบันทึกไว้ในคัมภีร์นั้น มิได้เป็นเพียงเรื่องเล่า แต่เป็นบทเรียนที่มีชีวิต สำหรับผู้ที่มีวิจารณญาณจะได้ใคร่ครวญและหลีกเลี่ยงจากหนทางแห่งความหายนะ
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์มิได้ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากเหตุผล แต่พระองค์ทรงให้โอกาสและเตือนสติก่อนเสมอ
5. การศรัทธาต่อพระเจ้าและการเชื่อฟังบรรดาร่อซูล คือหนทางเดียวที่จะนำไปสู่ความรอดพ้นทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ขณะที่การหยิ่งผยองและการปฏิเสธจะนำไปสู่ความหายนะเท่านั้น