Аль-Фуркан сүрәсе — Аять 67

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أنفقوا — мал бирделәр, сарыф иттеләр.
• يسرفوا — чиктән чыктылар, артык сарыф иттеләр, әрәм-шәрәм иттеләр.
• يقتروا — кысалар, бик аз бирәләр, тарайталар.
• قواما — уртача, гадел, тигез юл.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэмин бәндәләренең тагын бер сыйфатын — мал-мөлкәт тотудагы уртачалыкны сурәтли. Алар малларын сарыф иткәндә ике кырыйлыктан да ерак торалар: беренчедән, алар исраф итмиләр, ягъни малларын артык сарыф итеп, чиктән чыкмыйлар, кирәксез урыннарга әрәм итмиләр. Икенчедән, алар бик кысып та тотмыйлар, ягъни үзләренә һәм үз карамакларындагыларга кирәкле чыгымнарны кызганып, бик аз бирмиләр. Киресенчә, аларның сарыф итүләре ике арада — уртача, гадел дәрәҗәдә була: артык та түгел, ким дә түгел, ә нәкъ тиешле күләмдә. Бу — мөэминнәрнең дөнья малына мөнәсәбәтендәге тәрбиялелекләрен күрсәтә: алар малны Аллаһы биргән аманат итеп карыйлар һәм аны дөрес, акыллы рәвештә тоталар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Ислам дине — урталык дине. Ул һәр эштә, шул исәптән мал тотуда да, уртачалыкны өйрәтә.
• Кеше үз малын сакларга һәм акыллы тотарга тиеш, чөнки исраф — шайтан эше, ә кысыну — Аллаһы нигъмәтенә рәхмәтсезлек.
• Мал-мөлкәт — Аллаһының аманаты, аны дөрес юлга тоту — мөэминнең иманын һәм акылын күрсәтә.
• Бу сыйфат кешенең җәмгыятьтәге урынын ныгыта: ул байларга да, фәкыйрьләргә дә үрнәк була ала.