Surah Al-Furqan — Aya 67

Ma’anonin Kalmomi:

• لَمْ يُسْرِفُوا: Ba su wuce gona da iri ba wajen ciyarwa ko bayarwa.
• وَلَمْ يَقْتُرُوا: Ba su yi ƙunci ba, wato ba su ragewa iyali ko waɗanda suke da hakki a kansu ba.
• قَوَامًا: Matsakaici, daidaito tsakanin ɓarna da ƙunci.

Fassarar Ayar:

Waɗannan su ne bayin Allah na gaskiya waɗanda idan suka yi ciyarwa ko bayarwa daga dukiyarsu, ba su wuce iyaka ba ta hanyar ɓarna da almubazzaranci, kuma ba su yi ƙunci ba ta hanyar hana wa kansu da iyalansu da waɗanda suke da hakki a kansu abin da ya dace. A maimakon haka, ciyarwarsu tana tsakiyar hanya tsakanin ɓarna da ƙunci, suna yin daidaito da matsakaici wanda yake shi ne mafi kyawun hali. Wannan shi ne halin da Allah yake so ga bayinsa, domin shi ne mafi amfani ga addini da rayuwa.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa Musulunci addini ne na daidaito da matsakaici, ba ya son ɓarna da almubazzaranci, kuma ba ya son ƙunci da rowa.
2. Tana koya mana cewa dukiyar da Allah ya ba mu amana ce, dole mu yi amfani da ita ta hanyar da ta dace, mu kiyaye hakkin Allah da hakkin bayinsa a cikinta.
3. Tana nuna cewa ciyarwa mai kyau ita ce wadda take tsakanin iyaka, wadda ba ta cutar da mutum ba kuma ba ta hana shi bukatunsa na asali ba.
4. Wannan hali na matsakaici yana kawo albarka a cikin dukiya, yana kuma tsarkake zuciya daga son duniya da ƙaunar kuɗi.
5. Yana nuna mana cewa Allah yana son bayinsa su kasance masu kyauta amma ba tare da ɓarna ba, su kasance masu kiyayewa amma ba tare da ƙunci ba, domin haka ne rayuwa take daidai da son Allah da yardarsa.