Sure Furkân — Ayet 67

Kelime Anlamları:

• İsrâf (يُسْرِفُوا): Haddi aşmak, ölçüyü kaçırmak, malı gereksiz yere saçıp savurmak.
• İktâr (يَقْتُرُوا): Cimrilik etmek, eli sıkı davranmak, harcamada aşırı kısıntıya gitmek.
• Kavâm (قَوَامًا): Orta yol, dengeli ve adil olan; ne fazla ne eksik, tam kararında olan.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, rahmanın kullarının bir başka güzel vasfını bizlere tanıtıyor: İnfakta denge. Onlar, Allah'ın kendilerine verdiği mallardan harcarken asla israf etmezler; yani ihtiyaçları olmadığı halde saçıp savurmazlar, gösteriş için veya nefsin arzularına uyarak haddi aşmazlar. Aynı şekilde cimrilik de yapmazlar; üzerlerine vacip olan nafakaları, aile fertlerinin haklarını, zekâtı ve sadakayı vermekten kaçınmazlar, ellerini sımsıkı tutmazlar. Onların infakı bu iki uç arasında tam bir denge üzeredir: Ne savurganlık derecesinde bol, ne de ihtiyaç sahiplerini mağdur edecek kadar kıt. İşte bu orta yol, Allah katında en sevimli olan ve kulun hem dünyasını hem de ahiretini mamur eden yoldur.

Sevgili kardeşlerim, bu âyet bize hayatın her alanında geçerli olan muhteşem bir düstur öğretiyor: Ümmet-i vasat olmak. İslam dini, ne dünyayı tamamen terk edip malı biriktirmeyi ne de malı gelişigüzel harcayıp yarınları düşünmemeyi emreder. Mümin, elinde bulunan nimetin Allah'ın bir emaneti olduğunu bilir ve onu en güzel şekilde, hem kendisi hem de çevresi için faydalı olacak biçimde kullanır. Bu denge, kişinin kalbini dünya sevgisinden arındırır, onu cimrilik hastalığından kurtardığı gibi israfın getireceği pişmanlıklardan da korur. Unutmayalım ki, harcamada ölçülü olmak, Allah'ın rızkına olan güvenin bir göstergesidir. Kul, elindekini bilinçli ve yerinde harcadığında, Rabbi onun rızkına bereket katar. Bu vasfı kazanan kimse, hem ailesinin sevgisini kazanır, hem toplumda takdir edilir, hem de ahirette "Rahman'ın has kulları" ile birlikte olma şerefine nail olur. Rabbimiz bizleri de bu dengeli, hikmetli ve bereketli infak ahlakıyla rızıklandırsın.