සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 124

වචන අර්ථ:

• إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ: ඔවුන්ගේ සහෝදර හූද් (නබි) ඔවුන්ට පැවසූ අවස්ථාව සිහිපත් කරන්න.
• أَلَا تَتَّقُونَ: ඔබ අල්ලාහ්ට බිය නොවන්නෙහුද? (එනම්, ඔහු හැර අන් දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීමෙන් වැළකී, ඔහුට පමණක් කීකරු වීමට ඔබ බිය නොවන්නෙහුද?)

පැහැදිලි කිරීම:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා ආද් ජනතාවගේ කථාන්තරය සිහිපත් කරයි. ඔවුන් වෙත ඔවුන්ගේම ගෝත්රයේ සහෝදරයෙකු වන නබි හූද් (අලයිහිස්සලාම්) ධර්ම දූතයෙකු ලෙස එවන ලදී. ඔහු ඔවුන්ට මෙසේ පැවසීය: "ඔබ අල්ලාහ්ට බිය නොවන්නෙහුද?" මෙම වචනවලින් ඔහු ඔවුන්ව ඒකදේවවාදයට සහ අල්ලාහ් හැර අන් සියලු දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීමෙන් වැළකීමට කැඳවීය. ඔහු ඔවුන්ගේ පරම්පරාවෙන්ම පැමිණි නිසා 'ඔවුන්ගේ සහෝදරයා' ලෙස හැඳින්වේ — එයින් අදහස් කරන්නේ ඔහු ඔවුන්ගේ ජාතියේම අයෙකු වීමයි, ආගමික සහෝදරත්වය නොවේ. මෙම ආයාතයේදී ඔහුගේ පණිවිඩයේ ආරම්භය වූයේ ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පිළිබඳ බිය ඇති කිරීමයි, එවිට ඔවුන් තම වැරදි මඟ හැර නිවැරදි මාර්ගයට පැමිණෙනු ඇත.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. නබිවරුන් ඔවුන්ගේ ජනතාවගේම භාෂාවෙන් සහ ඔවුන් අතරින්ම පැමිණීම අල්ලාහ්ගේ දයාවකි. එය ඔවුන්ගේ පණිවිඩය පිළිගැනීමට පහසු කරවයි.
2. ධර්ම දූතයෙකුගේ පළමු කැඳවීම තක්වා (අල්ලාහ්ට බිය) සහ ඒකදේවවාදයයි — එය සියලු නබිවරුන්ගේ මූලික පණිවිඩයයි.
3. අල්ලාහ්ට බිය යනු ඔහුගේ අණපනත් පිළිපැදීමට සහ තහනම් කළ දේවලින් වැළකීමට මිනිසාව පොලඹවන අභ්යන්තර බලවේගයයි.
4. අපගේ ජීවිතයේදී අප අල්ලාහ්ට බිය වීම නිතරම මතක තබා ගත යුතුය — එය අපව පව්වලින් ආරක්ෂා කරන ආරක්ෂක පවුරක් වැනිය.
5. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ යහපතට කැඳවීමේදී මෘදු හා ප්රඥාවන්ත විය යුතු බවත්, නමුත් අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම ද අත්යවශ්ය බවත්ය.