سوره شعراء — آيت 124

1) لفظن جي معنيٰ:

• إِذْ: جڏهن، ياد ڪر ان وقت کي.
• أَخُوهُمْ: سندن ڀاءُ (مراد نسبي ڀاءُ آهي، يعني ساڳئي قبيلي ۽ قوم جو فرد).
• هُودٌ: حضرت هود عليه السلام، جيڪي قوم عاد ڏانهن موڪليل نبي هئا.
• أَلَا: خبردار! (توجه ڇڪائڻ ۽ تنبيهه لاءِ اکر).
• تَتَّقُونَ: اوھين ڊڄو ٿا، پرhezگار ٿيو ٿا (تقوىٰ اختيار ڪريو ٿا).

2) تفسير:

ياد ڪريو اهو وقت، جڏهن سندن قبيلي ۽ نسب جو ڀاءُ هود عليه السلام کين چيو ته: اوھين الله کان ڇو نٿا ڊڄو ۽ ڇو نٿا بچو؟ هو کين سڏ ڪري ٿو ته غير الله جي عبادت ڇڏي، رڳو الله واحد جي عبادت ڪريو ۽ سندس عذاب کان ڊڄو. حضرت هود عليه السلام سندن ئي قوم ۽ ساڳئي نسب مان هئا، سندن ڀاءُ هو — اهو ان ڪري فرمايو ويو ته جيئن قوم کي معلوم ٿئي ته هيءَ دعوت ڪو اوپرو ۽ غير ڄاڻو ماڻهو نه ٿو ڏئي، بلڪه سندن پنهنجو ڀاءُ ۽ چڱي طرح سڃاتل فرد آهي، جيڪو کين ڀلائي ۽ هدايت ڏانهن سڏي ٿو. هو کين چوي ٿو ته الله جي نافرماني ۽ شرڪ کان بچو، ۽ جيڪو مان الله جو پيغام کڻي آيو آهيان، ان جي پيروي ڪريو — اهو ئي اوھان جي دنيا ۽ آخرت جي ڀلائيءَ جو رستو آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

• تقوىٰ ۽ الله جو خوف: هر نبيءَ جي دعوت جو بنيادي نقطو اهو ئي هو ته انسان الله کان ڊڄي ۽ سندس نافرماني ڇڏي. تقوىٰ ئي انسان کي شرڪ ۽ گناهن کان بچائي ٿي.
• دعوت ۾ حڪمت: حضرت هود عليه السلام کي ”سندن ڀاءُ“ چئي قوم کي اهو احساس ڏياريو ويو ته دعوت ڏيندڙ سندن پنهنجو ۽ خيرخواه آهي، نه ڪو اوپرو. ان مان سکيا ملي ٿي ته دعوت ۾ محبت، خيرخواهي ۽ پنهنجائپ جو انداز اختيار ڪرڻ گهرجي.
• توحيد جي دعوت: سڀني انبين جي دعوت هڪ هئي — رڳو الله جي عبادت ۽ ان کان سواءِ ٻين سڀني کي ڇڏڻ. اهو ئي اسلام جو بنياد ۽ ڪاميابيءَ جو رستو آهي.
• نبيءَ جي پيرويءَ جي اهميت: هود عليه السلام کين چيو ته مون کان ڊڄو ۽ منهنجي پيروي ڪريو، يعني الله جي پيغام تائين پهچائيندڙ نبيءَ جي اطاعت ئي الله جي اطاعت آهي.
• اسلام جي آساني ۽ ڀلائي: اسلام اهو ئي دين آهي جيڪو انسان کي سڀ کان وڌيڪ ڀلائي، عزت ۽ نجات ڏانهن سڏي ٿو. جيڪو الله کان ڊڄندو ۽ سندس حڪمن تي هلندو، تنهن لاءِ دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي ۽ سک آهي.