Сураи Аш-Шуара — Оят 159

1. Маънои калимаҳои муҳим:

— «العزيز»: Ғолиби тавонманд, ки ҳеҷ кас бар Ӯ ғолиб намешавад.

— «الرحيم»: Бисёр меҳрубон, ки ба бандагони худ раҳм мекунад.

1. Тафсири оят:

Ва ҳамоно Парвардигори ту — эй Паёмбар — Ӯст Ғолиби тавонманд, ки аз душманонаш интиқом мегирад ва касонеро, ки оёти Ӯро дурӯғ мешумурданд, ҷазо медиҳад. Ва ҳамзамон Ӯ бисёр меҳрубон аст ба касоне, ки ба Ӯ имон меоранд ва аз гуноҳҳои худ тавба мекунанд; онҳоро меомурзад ва ба роҳи рост ҳидоят мекунад. Пас, қудрати Ӯ бо раҳмати Ӯ якҷоя аст: ҳам қаҳру интиқом дорад бар саркашон, ва ҳам меҳрубонӣ ва бахшоиш дорад бар тавбакунандагон.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро меомӯзад, ки Худованд ҳам Ғолиби тавонманд аст ва ҳам Бисёр меҳрубон; пас набояд аз адолати Ӯ тарсид ва набояд аз раҳмати Ӯ ноумед шуд.

— Ҳар касе, ки ба Худо имон оварад ва аз гуноҳ тавба кунад, метавонад ба раҳмати Ӯ умедвор бошад, зеро Ӯ тавбакунандагонро дӯст медорад ва мебахшояд.

— Дурӯғ шумурдани оёти Худо ва саркашӣ аз фармонҳои Ӯ оқибати бад дорад, зеро Ӯ аз золимон интиқом мегирад.

— Ин оят дили моро ба сӯи имон ва тавба моил мекунад ва моро водор месозад, ки ба раҳмати Худо умедвор бошем ва аз азоби Ӯ битарсем.

— Худованд ҳам қудрат дорад ва ҳам раҳмат; ин ду сифат якҷоя моро ба сӯи Ӯ наздик мекунад ва моро ба некӣ ва адолат ҳидоят менамояд.