Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 159

Macnaha Erayada:

• Al-Caziiz: Ka adkaada, ka xooga badan, ka awooda badan, kana guulaysan kara cadowgiisa.
• Ar-Raxiim: Naxariista badnaan, ee u naxariista addoomadiisa.

Tafsiirka:

Nabiyow, hubaal Rabbigaa isagaa ah kan adkaada ee ka awooda badan cadowgiisa, kana awooda badan kuwa beeniyay Rusushii oo dhan. Isagaa ku xoog badnaaday oo ka aarsan kara kuwa xaqa beeniya, kana ciqaabaya kuwa ka gaalowda. Isaguna waa kan naxariista badan ee u naxariista addoomadiisa mu'miniinta ah, kana aqbal toobadda kuwa toobadkeena.

Sidaas darteed, cadowga awooddiisu waa mid daciif ah oo xadidan, halka awoodda Eebbe ay tahay mid dhamaystiran oo ka sarraysa wax kasta. Naxariistiisuna waxay ku wareegtay kuwa rumeeyay oo Camal fiican falay.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayaddan:

1. Dhiirigelin Mu'miinta: Aayaddan waxay ku xaqiijinaysaa in Eebbe yahay ka adkaada, taasoo mu'miinta siinaysa xasillooni iyo kalsooni, waxayna ku tusinaysaa in cadowga Islaamka awooddiisu ay tahay mid daciif ah oo Eebbe ka sarreeyo.
2. Naxariista Eebbe waa mid waasac ah: Eebbe waa naxariista badnaan, wuxuuna u naxariistaa addoomadiisa, gaar ahaan kuwa toobadda keena oo isaga u noqda. Tani waxay dadka ku boorrinaysaa inay toobadkeenaan oo Eebbe u noqdaan, iyagoo og in naxariistiisu ka weyn tahay dambigooda.
3. Isku darka Cizizada iyo Naxariista: Aayaddan waxay ku tusinaysaa in Eebbe uu yahay kan isku daray awoodda sare iyo naxariista, taasoo ah mid ka mid ah sifooyinkiisa ugu qurxoon. Tani waxay mu'min ku abuurtaa rajo iyo cabsiba – rajo naxariistiisa, cabsina ciqaabtiisa – taasoo ah dheelitirka saxda ah ee diinta Islaamka.
4. Dhiirigelin Sabirka: Marka ay mu'miniintu la kulmaan dhibaatooyin iyo cadow, aayaddan waxay ku xaqiijinaysaa in Eebbe yahay ka aarsan kara, sidaas darteed waa inay sabraan oo Eebbe u tala saaraan arrinkooda.