سورت شعراء — آیت 172

د کلمو معناګانې:

• ثُمَّ: بیا، وروسته.
• دَمَّرْنَا: مونږ هلاک کړل، تباه کړل.
• الْآخَرِينَ: نور خلک، هغه کسان چې پاتې وو (د لوط علیه السلام له قوم څخه).

تفسیر:

د دې آیت مبارک مفهوم دا دی چې کله حضرت لوط علیه السلام او د هغه کورنۍ له هغه کلي (سَدُوم) څخه ووتله، نو الله تعالی پر هغو پاتې کافرانو باندې خپل عذاب نازل کړ. هغوی ته یې د اسمان څخه د کاڼو باران وروله او په داسې سخت عذاب سره یې هلاک کړل چې هېڅوک ترې نه ژغورل شول. دا هلاکول د دوی د سرکشۍ، کفر او د حضرت لوط علیه السلام د دعوت د رد کولو په بدل کې وو. الله تعالی دوی په داسې طریقې سره تباه کړل چې د دوی کورونه ترې پورته شول او بیا یې په ځمکه ووهل، دا د دوی لپاره سخت او عبرتناک عذاب و.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی عذاب له کومې خبرتیا پرته نشي راتلای، خو کله چې د رسولانو دعوت رد شي او خلک پر سرکشۍ او بدکارۍ ټینګار وکړي، نو د الله تعالی عذاب حتمي وي.
• په دې کې د الله تعالی د قدرت ښکاره نښه ده چې هغه څنګه خپل پیغمبران ساتي او د دښمنانو سره څنګه چلند کوي.
• دا آیت مونږ ته د نیکو خلکو د ژغورنې او د بدکاره خلکو د هلاکت په اړه بصیرت راکوي، چې الله تعالی تل د خپلو نیکو بندګانو ملاتړ کوي او ظالمان له منځه وړي.
• په دې کې عبرت دی چې انسان باید د الله تعالی له عذاب څخه ووېرېږي او د پیغمبرانو له لارښوونو پیروي وکړي، ځکه چې د الله تعالی عذاب ډېر سخت دی.