شعراء سۈرىسى — ئايەت 172

1. ئايەتتىكى لۇغەتلىك سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ثُمَّ: ئاندىن، شۇنىڭدىن كېيىن.
• دَمَّرْنَا: ھالاك قىلدۇق، يوقاتتۇق، ۋەيران قىلدۇق.
• الْآخَرِينَ: باشقىلارنى، يەنى ئارقىدا قالغان كاپىرلارنى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە پەيغەمبىرى لۇت ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىنى بايان قىلىپ، ئۇنىڭ قەۋمىنىڭ ئاخىرقى ئاقىۋىتىنى بىلدۈرىدۇ. لۇت ئەلەيھىسسالام ۋە ئۇنىڭغا ئىمان كەلتۈرگەن ئازغىنە كىشىلەر سەدۇم شەھىرىدىن چىقىپ كەتكەندىن كېيىن، ئاللاھ تائالا ئارقىدا قالغان كاپىر قەۋمنى قاتتىق ھالاك قىلدى. ئۇلارغا ئاسماندىن تاش ياغدۇرۇپ، شەھەرلىرىنى ئاستىن-ئۈستىن قىلىۋەتتى، شۇنداقلا ئۇلارنىڭ ھەممىسىنى ھالاك قىلدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلىپ، ئۇلارغا قارشى تۇرغان كىشىلەرنىڭ ئاقىۋىتى ھەرگىز ياخشى بولمايدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق زالىم ۋە كاپىر قەۋمنى ئادىل ھۆكۈمى بىلەن جازالايدۇ. لۇت ئەلەيھىسسالامنىڭ قەۋمى ئەخلاقسىزلىق ۋە بۇزغۇنچىلىق بىلەن شۇغۇللىنىپ، پەيغەمبەرنىڭ دەۋىتىنى رەت قىلغانلىقى ئۈچۈن، ئاللاھ تائالا ئۇلارنى ئەڭ قاتتىق ئازاب بىلەن ھالاك قىلدى. بۇ ۋەقە پەقەت ئۆتكەنكى بىر قىسسە بولۇپ قالماستىن، بەلكى ھەر دەۋردىكى ئىنسانلار ئۈچۈن ئىبرەت ۋە ئەسكەرتىشتۇر.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بىز بۇ ئايەتتىن شۇنى ئۆگىنىشىمىز كېرەككى، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇش، پەيغەمبەرلەرنىڭ يولىنى تۇتۇش بىزنىڭ بەخت-سائادىتىمىزنىڭ ئاساسىدۇر. گۇناھ ۋە بۇزغۇنچىلىقتىن يىراق تۇرۇش، تەۋبە قىلىش ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلىش ئارقىلىق ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشەلەيمىز. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم قىلىپ، بىزنى ھالاك بولغان قەۋملەرنىڭ ئاقىۋىتىدىن ساقلىسۇن. ئامىن.