Sure Şuarâ — Ayet 172

Kelime Anlamları:

• ثُمَّ (Summe): Sonra, ardından.
• دَمَّرْنَا (Demmernâ): Yerle bir ettik, kökünü kazıdık, helâk ettik.
• الْآخَرِينَ (El-Âharîn): Diğerleri, geride kalanlar (Lût kavminden geriye kalanlar).

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, Peygamberi Lût aleyhisselâm'ın kavmine yapılan muamelenin son aşamasını haber vermektedir. Cenâb-ı Hak, Lût Peygamber'i ve ona iman eden müminleri o helâk bölgesinden çıkardıktan sonra, geride kalan inkârcı topluluğu şiddetli bir azap ile helâk etmiştir.

Bu helâk, sıradan bir ceza değildi. Onlar, göklere kaldırılan şehirlerinin ters çevrilmesi ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırılması suretiyle, tarihin en dehşet verici azaplarından birine maruz kalmışlardır. Bu, onların işledikleri çirkin fiillerin ve peygamberlerine karşı gösterdikleri inatçı tavrın doğal bir sonucuydu.

Burada dikkat çeken husus, azabın "diğerleri" ifadesiyle sınırlandırılmasıdır. Yani helâk, iman edenleri değil, sadece küfürde ve günahta ısrar edenleri kapsamıştır. Bu, Allah'ın rahmetinin müminleri kuşattığını, azabının ise ancak zalimlere isabet ettiğini gösterir.

Sevgili kardeşlerim! Bu kıssadan alacağımız büyük dersler vardır. Allah'ın emrine uyanlar her zaman kurtuluşa ererken, O'na isyan edenler ve peygamberlerin davetini yalanlayanlar, dünyada iken bile azapla karşılaşabilirler. Rabbimiz, hiçbir kavmi uyarmadan helâk etmez. Önce peygamberlerini gönderir, delillerini ortaya koyar, insanlara düşünmeleri için süre tanır. Ancak bu süreyi inkârla geçirenler için geriye sadece pişmanlık ve azap kalır.

Unutmayalım ki Allah'ın azabı çok şiddetlidir, ancak rahmeti de engin ve geniştir. Bizler, Lût kavminin akıbetinden ibret almalı, Allah'ın emirlerine sımsıkı sarılmalı, haramlardan kaçınmalı ve Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) sünnetine uygun bir hayat yaşamaya gayret etmeliyiz. Çünkü kurtuluş ancak imanda, itaatta ve takvadadır.