سوره شعراء — آيت 173

1) لفظن جي معنيٰ ۽ وضاحت:

• وَأَمْطَرْنَا: ۽ اسان مينهن وسايو، يعني آسمان کان مٿن مينهن وانگر شيءِ نازل ڪئي.
• مَطَرًا: مينهن، هتي مراد پٿر آهن جيڪي آسمان کان وسايا ويا.
• فَسَاءَ: پوءِ بڇڙو ٿيو، يعني تمام خراب ۽ قبيح ٿيو.
• الْمُنذَرِينَ: ڊيڄاريل ماڻهو، يعني اهي جن کي نبيءَ جي ذريعي عذاب کان خبردار ڪيو ويو هو.

2) آيت جي تفسير:

پوءِ اسان انهن تي آسمان کان پٿرن جو مينهن وسايو، جيڪو مينهن وانگر مٿن وسيو ۽ انهن کي تباهه ڪري ڇڏيو. اهو انهن ماڻهن لاءِ تمام بڇڙو ۽ قبيح مينهن هو، جن کي حضرت لوط عليه السلام عذاب کان ڊيڄاريو هو، پر انهن پنهنجي بڇڙي عمل کان باز نه آيا ۽ نبيءَ جي نصيحت کي قبول نه ڪيو. جڏهن انهن تي حجت پوري ٿي ۽ ڪو به عذر باقي نه رهيو، تڏهن الله تعاليٰ انهن تي اهڙو عذاب نازل ڪيو، جنهن ۾ ڪنهن به قسم جي رعايت نه هئي. اهو ئي انجام آهي انهن ماڻهن جو جيڪي نبيءَ کي ڪوڙو ڀانئيندا آهن ۽ ان جي ڊيڄاريندي به نه مڃيندا آهن.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ جي نبيءَ جي ڊيڄاريندي کي رد ڪرڻ ۽ بڇڙن عملن تي اصرار ڪرڻ جو انجام تمام خطرناڪ آهي.
• الله تعاليٰ پنهنجي نبيءَ کي ڪوڙو ڀانئيندڙن کي دنيا ۾ ئي اهڙو عذاب ڏئي ٿو، جيڪو عبرت جو نشان بڻجي ٿو.
• نبيءَ جي نصيحت ۽ ڊيڄاريندي کي قبول ڪرڻ ۾ ئي دنيا ۽ آخرت جي ڀلائي آهي.
• الله تعاليٰ انصاف ڪندڙ آهي؛ هو عذاب کان اڳ پنهنجي نبيءَ ذريعي خبردار ڪري ٿو، ته جيئن ڪنهن وٽ به عذر باقي نه رهي.
• قرآن مجيد ۾ گذريل قومن جي قصا اسان لاءِ نصيحت ۽ سبق آهن، ته جيئن اسان انهن جي غلطين کان بچون ۽ الله جي نبيءَ جي هدايت تي هلون.