سورت شعراء — آیت 185

د کلمو معناګانې:

• المُسَحَّرِينَ: هغه کسان چې سحر پرې دومره ډېر شوی وي چې عقل يې له لاسه ورکړی وي، يا هغه څوک چې خوراک او څښاک يې بند شوی وي.

د آيت تفسير:

د شُعيب عليه السلام قوم هغه ته وويل: "ته يوازې له هغو کسانو څخه يې چې سحر پرې شوی دی، سحر ستا پر عقل دومره غالب شوی چې عقل مو پرې له لاسه ورکړی، نو ته خپل دعوا ته پاملرنه نه کوې. ته زموږ په څېر يو انسان يې، نو څنګه ته زموږ پر سر رسول يې؟" دوی دا خبره د استهزا او طنز په توګه وويله، ځکه چې دوی د حق منلو ته نه غوښتل تسليم شي. دوی فکر کاوه چې شعيب عليه السلام د سحر له امله داسې خبرې کوي چې له عقل سره سمون نه لري، او دا يې د هغه د رسالت د ردولو لپاره يو بهانه ګرځولې وه.

فايدې:

• دا آيت موږ ته دا ښيي چې د حق د منکرينو طريقه تل همدا وه چې د پيغمبرانو او د حق د دعوت کوونکو په اړه به يې بې بنسټه تورونه لګول، لکه د عقل د خرابۍ تور، ترڅو خلک د هغوی له خبرو څخه وګرځوي.
• پيغمبران او د حق دعوت کوونکي بايد د داسې تورونو او سپکاوي سره مخامخ کېدلو ته چمتو وي، او په خپل دعوت کې ثابت قدمه پاتې شي، ځکه چې دا د الله په لاره کې د ازموينې يوه برخه ده.
• د مؤمن لپاره دا ضروري ده چې د باطل له داسې پروپاګندونو اغېزمن نه شي، او د حق په لاره کې خپل هڅې ته دوام ورکړي، ځکه چې برياليتوب د صبر او استقامت سره تړلی دی.