سورت شعراء — آیت 186

د کلمو معناګانې:

• بَشَرٌ مِّثْلُنَا: زموږ په شان انسان، چې خوري، څښي او په ځمکه ګرځي.
• نَظُنُّكَ: مونږ پر تا شک لرو او ګمان کوو.
• لَمِنَ الْكَاذِبِينَ: چې ته یقیناً له دروغجنو څخه یې.

د آیت تفسیر:

د شعیب علیه السلام قوم (مدین) هغه ته وویل: ته زموږ په شان یو انسان یې، چې خوراک او څښاک کوې، نو ته پر مونږ باندې کوم فضیلت نه لرې، نو څنګه چې ته رسول یې؟ او مونږ په دې باور لرو چې ته په خپلې دغې ادعا کې (چې رسول یې) یقیناً له دروغجنو څخه یې. دوی دا خبره د استهزا او طنز په توګه وکړه، ځکه چې دوی د رسالت په حق نه پوهېدل او فکر یې کاوه چې رسول باید فرشته وي، نه انسان. خو دا د دوی له جهل او سرکشۍ څخه وه، ځکه چې الله تعالی تل خپل رسولان له انسانانو څخه لېږلي دي، ترڅو خلک ورسره په اسانۍ پوه شي او د هغوی له ژوند څخه الهام واخلي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د رسولانو بشریت د هغوی د صدق خلاف نه دی، بلکې دا د الله تعالی حکمت دی چې رسولان له همدې انسانانو څخه غوره کړي، ترڅو خلک ورسره اړیکه ونیسي او له هغوی زده کړي.
• د دښمنانو دا خبره چې "ته یوازې انسان یې" په حقیقت کې د هغوی د عذر او بهانې خبره ده، ځکه چې دوی د حق منلو ته زړه نه ښه کاوه. دا مونږ ته درس راکوي چې د حق د منلو لپاره باید زړونه پاک وي، نه دا چې د رسول په بشرت یې رد کړو.
• مسلمان باید له دې آیت څخه دا زده کړي چې د الله تعالی رسولانو ته درناوی وکړي او د هغوی لارې ته غاړه کېږدي، ځکه چې دوی د الله له خوا رالېږل شوي وو، که څه هم دوی انسانان وو.
• دا آیت مونږ ته د صبر او استقامت درس راکوي، ځکه چې شعیب علیه السلام د خپل قوم د داسې سختو خبرو سره سره، په خپله دعوت کې ثابت قدم پاتې شو او د الله پر مرستې یې باور درلود.