Аш-Шуара сүрәсе — Аять 186

Сүзләр аңлатмасы:

• بَشَرٌ مِّثْلُنَا — безнең кебек үк кеше, адәм баласы.
• نَظُنُّكَ — без синең турында фараз итәбез, шикләнәбез.
• لَمِنَ الْكَاذِبِينَ — ялганчылардан, ялган сөйләүчеләрдән.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Шөґәйб пәйгамбәрнең кавеме — Мәдйән халкы — аңа әйткән сүзләре китерелә. Алар Шөґәйбкә болай диләр: "Син безнең кебек үк гади бер кеше генә, синең бездән бернинди өстенлегең юк. Син ашыйсың, эчәсең, йөрисең — безнең кебек үк кеше. Ничек инде сиңа гына пәйгамбәрлек иңдерелгән булсын? Без сине үзең дәгъва иткән пәйгамбәрлек эшеңдә ялганчылардан дип фараз итәбез, синең сүзләреңә ышанмыйбыз".

Аларның бу сүзләре — пәйгамбәрләргә каршы чыккан кәферләрнең гадәти ысулы. Алар пәйгамбәрнең кеше булуын гаеп итеп, аның Аллаһ тарафыннан җибәрелүен инкяр итәләр. Аларның "без сине ялганчы дип уйлыйбыз" дигән сүзләре — үзләренең тәкәбберлекләрен һәм хакыйкатьне кабул итәргә теләмәүләрен күрсәтә. Чөнки алар Шөґәйбнең дөрес сөйләвен, гыйбрәтле вәгазьләрен ишетсәләр дә, үзләренең ялган юлыннан баш тартырга теләмиләр.

Гыйбрәтләр:

• Пәйгамбәрләрнең кеше булуы — аларның өстенлеге, чөнки Аллаһ кешеләргә үзләреннән булган пәйгамбәр җибәргән, шуңа күрә аларның үрнәге безнең өчен ачык һәм ирешерлек.
• Кәферләрнең пәйгамбәрләргә каршы килү өчен төрле сәбәпләр эзләве — аларның хакыйкатьтән баш тартуларының билгесе.
• Пәйгамбәрләрнең сынауларга сабыр итүләре — безгә үрнәк, чөнки хакыйкать юлында басып тору өчен сабырлык кирәк.
• Кешенең тышкы кыяфәте түгел, ә эчтәлеге, иманы һәм гамәлләре мөһим — Аллаһ каршында кешенең дәрәҗәсе аның тәкъвалыгы белән билгеләнә.