سوره شعراء — آيت 186

1) مشڪل لفظن جي معنيٰ:

• بَشَرٌ: انسان، يعني گوشت پوست وارو ماڻهو.
• مِّثْلُنَا: اسان جهڙو، اسان جي برابر.
• نَّظُنُّكَ: اسان توکي ڀانئيون ٿا، اسان جو گمان آهي.
• الْكَاذِبِينَ: ڪوڙن مان، يعني جيڪي ڪوڙ ڳالهائيندا آهن.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت حضرت شعيب عليه السلام جي قوم جي انڪار ۽ سندن بي ادبيءَ واري ڳالهه بيان ڪري ٿي. انهن پنهنجي نبيءَ کي چيو ته تون به رڳو اسان جهڙو هڪ انسان آهين، تون به اسان وانگر ماني کائين ٿو ۽ پاڻي پيئين ٿو، تون ڪو فرشتو ناهين، پوءِ تنهنجي ۾ اهڙي ڪهڙي خاص ڳالهه آهي جو توکي اسان تي نبي بڻايو ويو؟ اهي وڌيڪ چيائون ته اسان جو پختو گمان آهي ته تون پنهنجي نبوت جي دعويٰ ۾ ڪوڙن مان آهين. مطلب ته انهن حضرت شعيب عليه السلام جي رسالت کي مڃڻ کان انڪار ڪيو ۽ کيس ڪوڙو ڀانئيائون. اهو ئي طريقو هر زماني ۾ انڪار ڪندڙ قومن جو رهيو آهي ته اهي نبيءَ کي انسان هجڻ جي بنياد تي رد ڪندا هئا، حالانڪه نبوت لاءِ انسان هجڻ ضروري آهي ته جيئن هو ماڻهن سان سهنجي نموني ۾ رابطو ڪري سگهي ۽ انهن لاءِ مثال بڻجي سگهي.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• الله تعاليٰ پنهنجي نبيءَ کي انسانن مان ئي چونڊيندو آهي ته جيئن هو ماڻهن جي حالتن کي سمجهي سگهي ۽ انهن سان همدردي ڪري سگهي.
• انڪار ڪندڙ قومون هميشه نبيءَ جي انسان هجڻ کي بهانو بڻائينديون هيون، جڏهن ته اهو ئي سندن لاءِ رحمت هو.
• نبيءَ جي دعويٰ کي ڪوڙو چوڻ ۽ کيس ڪاذب ڀانئڻ انڪار ۽ هٺ جي علامت آهي.
• اسلام سيکاريندو آهي ته نبيءَ جي اطاعت ڪرڻ ۽ سندس رسالت کي مڃڻ ئي نجات جو رستو آهي.
• قرآن مجيد ۾ انهن قومن جا قصا بيان ڪري الله تعاليٰ اسان کي عبرت ۽ نصيحت ڏني آهي ته اسان پنهنجي نبيءَ صلي الله عليه وسلم جي دعوت کي قبول ڪريون ۽ انڪار ڪندڙن جي راهه تي نه هلون.