سورت شعراء — آیت 19

د کلمو معناګانې:

• فَعْلَتَكَ: ستا هغه کار (چې تا وکړ) — دلته له قبطي سړي وژل مراد دي.
• الْكَافِرِينَ: دلته له نعمتونو منکرينو او د فرعون د ربوبیت منکرينو ته ویل کیږي.

تفسیر:

فرعون موسیٰ (علیه السلام) ته وویل: ایا موږ تا په خپل کور کې ماشوم نه و روزلی؟ او تا زموږ په پالنې کې ډېر کلونه تېر کړل. بیا تا هغه لوی کار وکړ — چې تا یو قبطي سړی وواژه — کله چې تا هغه ووهه او هغه مړ شو. او ته د هغو کسانو له ډلې وې چې زما نعمتونه منکرېږي او زما ربوبیت نه منې.

دا خبره فرعون له امتنان او ګواښ سره وکړه، ځکه هغه غوښتل موسیٰ (علیه السلام) ته یادونه وکړي چې هغه د فرعون په کور کې لوی شوی او د هغه احسان یې پر غاړه دی، خو بیا یې هم د فرعون پر ضد خبره کړې ده.

فايدې:

1. دا چې نعمتونه او احسانونه باید په یاد وساتل شي، خو د حق له ویلو او د باطل له ردولو نه باید نه شا شي — ځکه موسیٰ (علیه السلام) د فرعون د احسانونو سره سره د حق خبره وکړه.
2. په دې پوهیږو چې ظالمان او مستکبرین کله چې له حق سره مخامخ شي، نو د احسانونو په یادولو سره غواړي چې د حق خبره وځپي — خو مومنان باید له دې نه ونه وېرېږي.
3. دا چې د نعمتونو شکر ګزاری د ایمان له نښو دی، او د نعمتونو انکار د کفر له څانګو شمېرل شوی دی — نو مونږ باید تل د الله تعالیٰ د نعمتونو شکر ادا کړو.