Surat Asy-Syu'ara — Ayat 201

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ: ora padha iman marang Al-Qur'an.
• حَتَّىٰ: nganti.
• يَرَوُا: padha ndeleng utawa ngalami.
• الْعَذَابَ الْأَلِيمَ: siksa kang nglarani banget.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong kafir mau ora bakal owah saka kekafirane lan ora bakal padha iman marang Al-Qur'an, sanajan wis diwenehi bukti-bukti kang cetha. Dheweke tetep mbangkang lan nggoleki alasan kanggo nolak. Ora ana pangarep-arep yen dheweke bakal iman, kajaba yen wis ngalami dhewe siksa kang nglarani banget, yaiku nalika dheweke mati lan ngadhepi azab saka Allah. Nalika iku wis ora ana gunane iman, amarga wis kasep. Dadi, ayat iki nuduhake yen atine wong-wong kang nganiaya awake dhewe kanthi kekafiran wis kebak dening kekafiran, nganti ora bisa mlebu iman kajaba mung nalika wis ngadhepi pati lan siksa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Iman iku nikmat gedhe saka Allah. Awake dhewe kudu syukur amarga wis diparingi iman lan Islam, lan aja nganti nyepelekake.
• Ati kang kebak kekafiran lan angkuh bisa dadi buta marang kebenaran. Mula, awake dhewe kudu tansah njaga ati supaya resik lan gampang nampa pituduh.
• Al-Qur'an iku pituduh kang cetha. Sapa wae kang nampik, sejatine dheweke mung nggoleki alasan kanggo mbangkang.
• Iman kang muncul mung nalika wis ngadhepi siksa iku ora ana gunane. Mula, aja ngenteni nganti kasep, nanging enggal-enggal padha iman lan taat marang Allah.
• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya aja dadi wong kang keras ati, nanging kudu mbukak ati kanggo nampa kebenaran saka Al-Qur'an, supaya ora kena siksa kang nglarani.