Shu'aro surasi — Oyat 201

Kalimalarning ma'nolari:

• لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ: Unga (Qur'onga) imon keltirmaydilar.
• حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ: Alamli azobni ko'rmagunlaricha.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo Qur'onga iymon keltirmaydigan, uni inkor etuvchi jinoyatchi mushriklarning holatini bayon qilmoqda. Ular o'jarlik va takabburlik bilan Qur'onga ishonmaydilar, hatto ularga turli mo''jizalar ko'rsatilsa ham, haqni qabul qilmaydilar. Alloh ularning qalblariga inkorni singdirgan va bu inkor ularning shu qadar mustahkam bo'lib qolganki, endi ular iymon keltirmaydilar. Lekin ularning bu holati abadiy emas, balki ma'lum bir muddatgacha davom etadi. Ular o'lim azobini, qiyomat kunidagi dahshatli azobni ko'rganlarida, haqiqatni anglab yetadilar, ammo o'sha paytdagi iymon ularga hech qanday foyda bermaydi. Chunki azobni ko'rgandan keyingi iymon qabul qilinmaydi. Ular o'lim paytida yoki oxirat azobini ko'rganda: "Endi iymon keltirdik", deyishadi, lekin bu ularga hech qanday najot keltirmaydi.

Foydalar:

1. Inson o'jarlik va takabburlik qilib, haqni inkor etsa, Alloh uning qalbini muhrlab qo'yadi va hidoyatdan mahrum bo'ladi. Shuning uchun har bir inson haq kelganda uni darhol qabul qilishi lozim.
2. Iymon va tavba qilishning ma'lum bir vaqti bor. Azob kelgandan keyingi iymon hech qanday foyda bermaydi. Bu esa mo'minlarga erta turib, o'z hayotlarini isloh qilishlari kerakligini o'rgatadi.
3. Qur'onga iymon keltirish va unga amal qilish insonni azobdan saqlaydigan eng buyuk ne'matdir. Kimki bu ne'matdan foydalansa, dunyo va oxiratda saodatga erishadi.
4. Ushbu oyat musulmonlarga Qur'onni o'qib, tushunib, unga amal qilishlari va uni boshqalarga ham yetkazishlari lozimligini uqtiradi.