Аш-Шуара сүрәсе — Аять 211

Сүзләр мәгънәсе:

• يَنبَغِي — килешә, яраклы була, лаек була.
• يَسْتَطِيعُونَ — кулларыннан килә, көчләре җитә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә пәйгамбәребез Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә вәхий иңдерүчеләрнең шайтаннар түгеллеген ачык бәян итә. Кәферләр Коръәнне Мөхәммәдкә шайтаннар китергән дип ялган сөйлиләр иде. Аллаһы Тәгалә бу ялганны кире кагып, өч хакыйкатьне белдерә:

Беренчедән, шайтаннарга Коръән белән төшү яраклы түгел, килешми. Чөнки Коръән — пакъ, изге китап, ул һәртөрле явызлыктан пакъ булган фәрештәләр аша иңдерелә. Шайтаннар — явызлык һәм азгынлык чыганагы, аларның изге Китап белән бәйләнеше булырга мөмкин түгел.

Икенчедән, аларның моңа көчләре дә җитми. Шайтаннар күккә менә алмыйлар, алар күкләрдәге сүзләрне тыңлаудан да мәхрүм ителгәннәр. Аларга утлы йолдызлар (шәһаблар) атыла, шуңа күрә алар фәрештәләрнең сүзләренә ирешә алмыйлар. Ә Коръән — Аллаһы Тәгаләнең сүзе, ул күкләрдән иңә, шайтаннар аңа якын килә алмыйлар.

Өченчедән, Коръәннең эчтәлеге дә шайтаннарның эше түгеллеген күрсәтә. Коръән — тулысынча хак, изгелек, тәүхид, әхлак һәм гыйлем китабы. Шайтаннар исә ялган, азгынлык, бозыклык таратучылар. Аларның табигате Коръән кебек пакъ китап белән туры килми.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Коръәннең һәр ягы — иңдерелүеннән алып эчтәлегенә кадәр — Аллаһы тарафыннан сакланган. Бу — Коръәннең хаклыгына һәм пакълыгына бер дәлил.
2. Шайтаннарның Коръәнгә бәйләнеше булуы мөмкин түгел, чөнки Аллаһы аларны һәр явызлыктан саклаган. Бу — мөэминнәргә зур тынычлык бирә.
3. Коръән — Аллаһының сүзе, ул һәркем өчен дә хак юл күрсәтүче. Аның белән шайтаннар арасында һичнинди бәйләнеш юклыгы — аның бөеклеген тагын бер кат раслый.
4. Кәферләрнең ялган сүзләре һәрвакыт фаш ителәчәк. Аллаһы үз китабын саклар һәм аның хаклыгын һәрвакыт исбатлар.